نکونیوز - پایگاه تحلیلی خبری نفت ، انرژی و اقتصاد 2 خرداد 1396 ساعت 12:45 http://neconews.com/vdca0ina.49nmm15kk4.html -------------------------------------------------- گزینه های مطرح برای نفت، واقعی یا گمانه زنی رسانه ای؟ عنوان : ۱ + ۳ گزینه برای وزارت نفت دولت دوازدهم -------------------------------------------------- در شرایطی که هنوز سه روز از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری سپری شده و تا زمان تشکیل کابینه جدید نیز ۲ ماه و نیم باقی مانده، برخی رسانه ها گمانه زنی درباره کابینه جدید را آغاز کرده اند. گمانه زنی هایی که اغلب، بازگوکننده تمایلات آن رسانه ها درباره کابینه جدید است. در مجامع نفتی کشور نیز بیش از هر موضوع، سرنوشت وزارت نفت در دولت دوازدهم مورد توجه قرار گرفته است. متن : در شرایطی که هنوز سه روز از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری سپری شده و تا زمان تشکیل کابینه جدید نیز ۲ ماه و نیم باقی مانده، برخی رسانه ها گمانه زنی درباره کابینه جدید را آغاز کرده اند. گمانه زنی هایی که اغلب، بازگوکننده تمایلات آن رسانه ها درباره کابینه جدید است. در مجامع نفتی کشور نیز بیش از هر موضوع، سرنوشت وزارت نفت در دولت دوازدهم مورد توجه قرار گرفته است. به گزارش نکونیوز، در اغلب نظرسنجی های عمومی درباره کابینه روحانی در دولتی که روزهای پایانی خود را سپری می کند، محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه، همواره بهترین وزیر کابینه بوده است. اما دو وزیر دیگر نیز به عنوان وزرای موفق کابینه شناخته می شوند: سیدحسن قاضی زاده هاشمی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بیژن زنگنه وزیر نفت. ظریف به دلیل برجام که مهمترین دستاورد دولت بود وزیر موفقی محسوب می شود اما وزیری که بیش از هر وزیر دیگری از برجام استفاده کرد، بیژن زنگنه وزیر نفت بود که طبق وعده ای که داده بود، تولید نفت ایران را در کمترین زمان ممکن به مرز قبل از تحریمها رساند و در شرایطی که بازار جهانی نفت با مازاد عرضه و سقوط قیمتها مواجه بود، نفت ایران به خوبی در بازار جذب شد تا موفقیت اقتصادی مهم دولت یازدهم، هم از منظر افزایش درآمدهای ارزی کشور و هم از منظر افزایش رشد اقتصادی، مدیون نفت باشد. البته زنگنه در بخشهایی هم دچار ضعف بود. به سرانجام نرسیدن قراردادهای نفتی از مهمترین این ضعفها بود که در کنار ضعفهای دیگری که در زمان مناسبی به بررسی آن خواهیم پرداخت، مانع از ثبت نمره عالی در کارنامه او می شود. اما قطعا زنگنه را می توان یکی از وزرای موفق دولت یازدهم دانست. در چنین شرایطی سخن گفتن از احتمال تغییر او باید با احتیاز بیشتری صورت گیرد هرچند رییس جمهور در نخستین کنفرانس خبری خود پس از انتخابات از جوان شدن کابینه سخن گفته و زنگنه هم از وزرای مسن کابینه محسوب می شود، اما روحانی رییس جمهوری نیست که تجربه وزرای خود را در دولت دوم خود نادیده بگیرد. وزارت نفت راههای نرفته زیادی، در انعقاد قراردادهایی که فعلا به تفاهمنامه رسیده و جذب سرمایه گذاران خارجی در پیش دارد که سپردن این امور به وزیری غیر از زنگنه ریسک بالایی دارد. ضمن اینکه وزرای دیگری در کابینه هستند که هم مسن هستند و هم عملکرد چندان مثبتی نداشته اند و تغییر آنها می تواند میانگین سن کابینه را تا حد زیادی کاهش دهد. محمدرضا نعمت زاده وزیر صنعت، معدن و تجارت که زمانی در دولت اصلاحات معاون خوب زنگنه بود و منشا اثرگذاری فراوانی در صنعت پتروشیمی ایران شده بود، در دولت یازدهم در قامت وزارت در وزارتخانه ای عریض و طویل، عملکرد پرانتقادی داشته که احتمال تغییر او را افزایش داده است. از سوی دیگر، افرادی که به عنوان جایگزین احتمالی زنگنه در وزارت نفت مطرح شده اند از تجربه و توان زنگنه – لااقل در شرایط کنونی – برخوردار نیستند. ضمن اینکه هر کدام با مشکلاتی مواجه هستند. یکی از مهمترین گزینه های جایگزین زنگنه، حبیب الله بیطرف متولد ۱۳۳۵ یزد دارای مدرک کارشناسی ارشد عمران از دانشگاه تهران است که از نظر مواضع و تفکر، شباهت زیادی به زنگنه دارد. او که در دولت اصلاحات ۸ سال وزیر نیرو بود، در دی ماه سال گذشته با حکم زنگنه به عنوان معاونت مهندسی و پژوهش و فناوری وزارت نفت منصوب شد. او از مدیران مورد اعتماد زنگنه است اما ضعف جسمانی و بیماری، و همچنین عدم آشنایی دقیق او به نفت در شرایط دشوار کنونی، مهمترین مانع در انتخاب او محسوب می شود. غلامرضا منوچهری متولد ۱۳۳۵ اردستان دارای مدرک دکترای عمران از دانشگاه آخن آلمان، از دیگر گزینه های مطرح برای تصدی مسوولیت وزارت نفت است که از مدیران باتجربه نفت محسوب می شود و طی نزدیک به دو دهه اخیر بویژه در راس شرکت پتروپارس عملکرد مثبتی هم داشته است. اما مطرح شدن او به عنوان وزیر نفت می تواند پرونده مالی شرکت تاسیسات دریایی را که زمانی هم مدیریت این شرکت پس از دوره مدیریت علی طاهری مطلق بر عهده منوچهری بوده دوباره مطرح کند و این مهمترین مانع در انتخاب او به عنوان وزیر نفت و جلب رای اعتماد کجلس خواهد بود. منصور معظمی متولد ۱۳۳۵ در گلپایگان، دانش آموخته دانشگاههای اصفهان و امیرکبیر و فارغ التحصی مقطع دکترا در رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه شهید بهشتی و عضو فعلی هیات علمی پژوهشگاه صنعت نفت گزینه دیگری است که از دو گزینه قبلی شانس بیشتری دارد. او معاون وزیر صنعت معدن و تجارت و مدیرعامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران که طی دهه های اخیر از مدیرانِ ارشدِ وزارت نفت هم بوده و تجربه بالاتری در نفت نسبت به دو گزینه قبلی دارد. اما چالش های فراوانی که در شرایط کنونی، نفت با آن دست به گریبان است، می تواند مانعی برای این مدیر باتجربه در راه بازگشت به نفت باشد. اما اگر قرار بر کنار رفتن زنگنه باشد، معظمی را می توان محتمل تریی گزینه دانست. سایر گزینه هایی که طی روزهای اخیر توسط برخی رسانه ها به عنوان جانشین احتمالی زنگنه مطرح شده اند، بیش از آنکه واقعی باشد، حاکی از گمانه زنی های رسانه ای فاقد منبع مشخص است و به نظر می رسد در دولت دوازدهم هم بیژن زنگنه به عنوان وزیر نفت مورداعتماد روحانی به مجلس معرفی شود تا راه ناتمام را ادامه دهد. اما اگر به هر دلیلی او نباشد، سه گزینه دیگر را می توان به عنوان جانشین احتمالی او در نظر گرفت. با عنایت به اینکه هنوز زمان زیادی تا انتخاب کابینه باقی مانده، ورود بیش از حد به این موضوع نمی تواند چندان دقیق باشد و این گزارش صرفا به منظور شفاف سازی درباره گزینه های مطرح برای وزارت نفت دولت دوازدهم منتشر شده است. هنوز دو ماه و نیم از دولت فعلی باقی مانده و به نظر می رسد در شرایط کنونی باید به دولتمردان کمک کرد تا به جای تزریق روحیه رکود در وزارتخانه ها، تلاش برای رشد را بدون توجه به گمانه زنی ها همچنان تداوم بخشند.