کد مطلب: 75207
 
این هشدار را جدی بگیرید:
شتابزدگی در چابک سازی صنعت نفت
 
یکی از مخاطبان نکونیوز با ارسال نامه ای به ما، خواستار تامل و تدبر مسوولان وزارت نفت در اجرای بخشنامه چابک سازی و جلوگیری از تضییع حقوق کارکنان شد.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۲ آبان ۱۳۹۵ ساعت ۰۸:۳۳
یکی از مخاطبان نکونیوز با ارسال نامه ای به ما، خواستار تامل و تدبر مسوولان وزارت نفت در اجرای بخشنامه چابک سازی و جلوگیری از تضییع حقوق کارکنان شد.
به گزارش نکونیوز در این نامه می خوانید : پس از ابلاغ بخشنامه چابک سازی دولت یازدهم به نهادها و سازمانها موجی از تعابیر و تفاسیر و به عبارت خودمانی تر یک کلاغ و چهل کلاغها به راه افتاده که نمی توان پاسخ و توضیح مناسبی برایش مطرح کرد و به عبارتی کسی تکلیفش را نمی داند! البته این بلاتکلیفی شامل حال سازمانهایی است که وزرایشان مصرانه در پی اجرای این بخشنامه برآمده اند و می خواهند به هر قیمتی که شده این مدال افتخار را در همین چند ماه باقی مانده از عمر دولت به سینه خود بچسبانند و نتیجه اش می شود تهیه و تصویب شتابزده طرحهای خام و اتلاف وقت تیمهای کارشناس سازمانها و به صورت نگران کننده ای شیوع موج بی انگیزگی و دل مردگی در بین کارکنانی که تا پیش از این با همه سختی های کاریشان حداقل از داشتن یک کار دولتی دلخوش بودند اما از مطرح شدن این طرح به بعد حتی قدیمی هایشان نمی دانند فردا هم در این سازمان خواهند ماند یا اینکه حقوقی که بعد از لاغرسازی سازمانی به آنها داده می شود کفاف خرج و عیالاتشان را خواهد داد یا باید بروند در آستانه بازنشستگی به فکر شغل دوم و سومی هم باشند؟ و نسل جوانی که با همه امیدها و انگیزه هایشان بعد از گذر از هفت خوان رستم استخدام، حالا به اعتبار داشتن یک کار اسم و رسم دار دولتی برای خود خانه و خانواده ای تشکیل داده اند در سردرگمی خوفناک چه بر سرمان خواهد آمد به سر می برند و از فردایشان بی خبرند.
از طرفی مشاهده تجربه چابک سازی یا همان واگذاری به بخش خصوصی سازمانهایی نظیر پالایشگاهها و پتروشیمی نشان داده که این اقدام نتوانسته نتایج مثبتی حداقل در بخش پرسنلی در پی داشته باشد و بجز افزایش حجم کار و کاهش حقوق و مزایا عوایدی برای نیروهای گسترده ای که زندگی و آینده خود و فرزندانشان را بر اساس این مشاغل بنا نهاده اند دربر نداشته است.
یکی از وزرایی که با شتابی خاص در پی اجرای این کوچک سازی در مجموعه تحت امر خود بوده وزیر نفت است که مصرانه و علی رغم همه مخالفتهای داخلی می کوشد این پروژه نه چندان ساده را در عمر وزارت خود به سرانجام برساند. در مزایا و محاسن این اقدام بهتر است سخن نگوییم اما سوال اکثر پرسنل این وزارتخانه این است که برای انجام چنین تصمیم مهمی که قطعا بر زندگی و سرنوشت انسانهای بسیاری در حال و آینده اثر خواهد گذاشت به جای شتاب، چند ساعت کار کارشناسی اصولی انجام شده است؟ حذف کردن بخشهای حیاتی و مهم این صنعت از زیر مجموعه دولت و سپردن به بخش خصوصی که هنوز هم تعریف درستی از کار ندارد یا اصلا شرکت صاحب صلاحیتی در این خصوص هنوز کشف نشده است چه منفعتی می تواند عاید وزارتخانه خوش نام و صاحب اعتباری مثل نفت کند؟ مگر سالها تجربه واگذاری پیمانهای حجمی در انبارهای نفت، مناطق عملیاتی و پالایشگاهها و...به ما ثابت نکرد که هیچ دایه ای دلسوزتر از مادر نمی شود و نمی توان انتظار داشت که بخش خصوصی به همان قدرت و قوت و دل نگرانی های خودمان از پس کار برآید؟ آیا هدف فقط کندن و جراحی بخشی از این پیکره عظیم و سپردنش به شخص ثالثی برای انجام کار است یا اینکه می خواهیم با این اقدام باری را از روی دوش دولت برداریم و کاری را اگر نه بهتر از آن حداقل در همان سطح به انجام رسانیم؟ که اگر هدف دوم را مد نظر داریم باید صبورانه تر و کارشناسی شده تر از این به برنامه ریزی و بحث و تصمیم بنشینیم.
طی سالهای اخیر که کارکنان وزارت نفت مدام منتظر شنیدن اخبار ناخوشایند از حذف امکانات، کاهش حقوق و مزایا و اینک نیز واگذاری شرکتهای مهم و قدیمی به بخش خصوصی هستند و از طرفی زیر ذره بین رسانه ها و مردمی که یک فیش حقوقی را پیراهن عثمان کرده و با تصور حقوقهای میلیونی در وزارت نفت مدام به نکوهش و انتقاد از این صنعت و پرسنلش پرداخته آن را مدینه فاضله قلمداد می کنند پرسنل زحمتکش این وزارتخانه مهم و حیاتی در زیر تیغ آفتاب عسلویه و سرمای استخوان سوز اردبیل و شرجی و آلودگی هوای بندرعباس و خوزستان تا بیابانهای بی آب و خشن طبس و زاهدان و ایرانشهر روز و شبشان در انجام خدمت به صنعت یکی شده و بارها و بارها جانشان در معرض انواع خطرات مثل انفجار و آتش سوزی قرار گرفته اما ایستاده اند و با همه وجود زحمت کشیده اند و با همه بی مهری ها، حقوق های کم، و کم و کسری ها باز هم مانده اند به خدمت. حالا با شنیدن خبرهای ضد و نقیض هر روزه واگذاری و ... مدام تن و بدنشان می لرزد که سرانجامشان چه خواهد شد و جواب اهل و عیال و مخارج کمرشکن زندگیشان را چه کسی خواهد داد؟
از وضعیت سردرگم پرسنلی شرکت که چشم پوشی کنیم ما با این اقدام، صنعتی قدیمی و صاحب نام و اعتبار در دنیا را که تنها لوگویش برای تضمین مهمترین قراردادهای نفتی جهانی کافی است به راحتی و در عین شتابزدگی به امان خدا سپرده و به کسانی واگذار می کنیم که صرفا جهت خالی نبودن عریضه انتخاب می شوند نه از روی توان و تعهد و تخصص! و با این اوصاف چه کسی قرار است پاسخگوی نسل فردای ما باشد که همه سرمایه زندگی و آینده شان همین منابع نفتی است؟ چه کسی قرار است مدافع نام ایران در دنیا باشد وقتی مهمترین سرمایه اش را هم دارد زیر نام خوش آب و رنگ چابک سازی به حراج می گذارد؟
ما مخالف تصدی گری بخش خصوصی نیستیم اما نه به این شتابزدگی و نه به این نابسامانی و بی برنامگی... این تب تندی که قرار است ظرف چند ماه باقی مانده از دولت به ثمر برسد جز دودی چشم آزار چیزی برای کشور و مخصوصا این صنعت قدیمی و فخیم در برنخواهد داشت. کاش کاری نکنند که در دولت دوازدهم هم مثل این چهار سال مدام انتقاد کنیم که ما داریم تاوان بی سامانی دولت قبلی را پس می دهیم...
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵