کد مطلب: 101336
 
نفت، برجام و وقتهای تلف شده
دیگر منتظر تصمیم ترامپ نمانید
 
مروری بر کارنامه وزارت نفت طی ۵ سال اخیر نشان می دهد وقتهای تلف شده در پیشبرد طرح ها و پروژه ها بسیار پررنگتر از اقدامات انجام شده است و گویا این روند، پایانی ندارد.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۹ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۱۸
مروری بر کارنامه وزارت نفت طی ۵ سال اخیر نشان می دهد وقتهای تلف شده در پیشبرد طرح ها و پروژه ها بسیار پررنگتر از اقدامات انجام شده است و گویا این روند، پایانی ندارد.
به گزارش نکونیوز، از زمانی که دولت حسن روحانی در سال ۹۲ روی کار آمد، وعده لغو تحریمها مطرح شد و اگرچه این وعده، سرانجام عملی شد اما مدت زمانی بیشتر از آنچه پیشبینی می شد به طول انجامید تا برجام حاصل شده و قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل بر ضد جمهوری اسلامی ایران که حاصل رویکردهای تهاجمی و بی منطق دولت محمود احمدی نژاد بود لغو شود. در طول مدت زمان تشکیل دولت روحانی در سال ۹۲ تا لغو تحریمها، وزارت نفت سیاست صبر و انتظار را اتخاذ کرد و طی آن مدت تنها کار مثبتی که انجام شد اولویت بندی پروژه ها و تمرکز روی پروژه های دارای درصد بالاتر پیشرفت بود. اما برای کلید زدن پروژه های جدید یا پشبرد پروژه های دارای درصد پایینتر پیشرفت، هیچ اقدامی انجام نشد تا تحریمها لغو شود و این بزرگترین اشتباه وزارت نفت بود.
پس از لغو تحریمها اگرچه وزارت نفت در بازگشت تولید نفت ایران به میزان قبل از تحریمها و بازگشت قدرتمندانه به بازار نفت، عملکرد مثبت و قابل قبولی داشت و در شرایطی که بازار نفت اشباع شده بود، قیمت نفت سقوط کرده بود و طرح فیز نفتی در اوپک کلید خورده بود، تولید نفت ایران تا ۴ میلیون بشکه در روز افزایش یافت که اقدامی مثبت و قابل تقدیر بود. اما در همان زمان سیاست صبر و انتظار برای آمدن شرکتهای غربی برای توسعه میادین نفت و گاز و سرمایه گذاری در ایران ادامه یافت. انتخاب دونالد ترامپ جمهوریخواه به عنوان رییس جمهوری آمریکا، به عنوان تهدید تازه ای برای برجام مطرح شد و مسیر برای بازگشت شرکتهای غربی به ایران سختتر شد. اما طی این مدت، چه در دولت قبل و چه در دولت فعلی که کمتر از ۹ ماه از آغاز فعالیتش سپری می شود، وزارت نفت هیچ اقدام عملی برای بهره گیری از روشهای جایگزین برای توسعه میادین استفاده نکرد و انتظار برای آمدن شرکتهای غربی ادامه یافت. طی این مدت، تنها در تیرماه سال گذشته بود که قرارداد فاز طلسم شده پارس جنوبی، یعنی فاز ۱۱، با همان شرکت توتال که زمانی با آغاز تحریمها از آنجا رفته بود منعقد شد که پیشبینی می شد خط شکن باشد و له عاملی برای بازگشت سایر شرکتهای غربی به ایران تبدیل شود. اما این اتفاق نیفتاد و مواضع متناقض پویانه مدیرعامل توتال و مواضع سخت ترامپ در قبال برجام موجب شد طلسم قراردادهای جدید نفتی شکسته نشود و در عین حال در فاز ۱۱ هم اتفاق تازه ای رخ ندهد.
در آخرین روزهای سال گذشته، دو قرارداد هم با روسیه و یک شرکت ایرانی منعقد شد تا دست وزارت نفت از قراردادهای جدید نفتی در دولت جدید هم خالی نماند اما عملا تغییری در وضعیت ایجاد نشد. همچنان شرکتهای غربی تمایلی به آمدن به ایران ندارند و وزارت نفت هم پلان جایگزینی برای این خلا طراحی نکرده است.
پروژه های میادین مشترک غالبا معطل هستند. از لایه نفتی پارس جنوبی که به دلیل واگذاری مرسک به توتال ماههاست معلق مانده تا فرزاد بی که داستانش با هندی ها پایانی ندارد. میادین غرب کارون هم وضعیت چندان امیدوارکننده ای ندارد و شرکتهای ایرانی بدون بهره بردن از امکانات افزایش ضریب بازیافت، در حال برداشت حداقلی از برخی از آنها هستند و برخی هم همچنان راکد هستند. پروژه های بزرگی همچون سیراف و ایران ال ان جی هم پیشرفتی نداشته اند و سیاست و رویکرد وزارت نفت در قبال پتروشیمی همچنان مبهم است گویی پتروشیمی از منظر وزارت نفت اولویتی ندارد.
اگر وزارت نفت طی این سالها منتظر شرکتهای غربی نمی ماند و از سرمایه های داخلی – هرچند محدود – برای پیشبرد پروژه ها استفاده می کرد وضعیت به مراتب بهتری رقم می خورد. اما حتی طرح هایی همچون انتشار اوراق مشارکت ارزی هم در صندوقخانه باقی مانده است.
بیژن زنگنه تنها ۳ سال وقت دارد و دیگر فرصتی برای تلف کردن وقت ندارد چراکه نزدیک به ۵ سال به این گونه سپری شده است. حالا انتظار برای سرنوشت برجام و بعد هم انتظار برای بازگشت شرکتهای غربی، تبدیل به انتظار کشیدن برای تصمیم دونالد ترامپ شده و اینکه ترامپ چه تصمیمی برای برجام می گیرد. وزارت نفت دولتی که لقب تدبیر و امید را یدک می کشد بهتر است در رویکرد صبر و انتظار خود تجدیدنظر اساسی کند و حداقل پس از سالها انتظارهای گوناگون، این بار در انتظار تصمیم ترامپ برای روز ۲۲ اردیبهشت نماند. دیگر وقتی برای تلف کردن و انتظار کشیدن باقی نمانده است.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵