کد مطلب: 44923
 
صنعت نفت ایران در سالی که گذشت (۲)
کلاف سردرگم پتروشیمی و گلایه های ناتمام
 
صنعت پتروشیمی ایران در سالی که گذشت، همچنان درگیر پیامدهای خصوصی سازی نادرست و گلایه های ناشی از آن بود، گویی هیچ گام دیگری برای توسعه این صنعت نمی تواند برداشته شود.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۹ فروردين ۱۳۹۴ ساعت ۲۱:۳۶
صنعت پتروشیمی ایران در سالی که گذشت، همچنان درگیر پیامدهای خصوصی سازی نادرست و گلایه های ناشی از آن بود، گویی هیچ گام دیگری برای توسعه این صنعت نمی تواند برداشته شود. به گزارش نکونیوز، انتخاب مهندس شعری مقدم به عنوان مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی در سال ۹۲ و پس از روی کار آمدن مهندس زنگنه به عنوان وزیر نفت، نشانه ای از ضرورت بازگشت تجربه به صنعت پتروشیمی پس از دوران حضور مهندس بیات در راس پتروشیمی به عنوان یک مدیر کم تجربه در دولت قبل بود. اما این تجربه تاکنون به مدد صنعت پتروشیمی نیامده است و این صنعت همچنان درگیر گلایه های مدیران کنونی از خصوصی سازی نادرست در این صنعت طی سالهای گذشته است. اگر بخواهیم ارزیابی مختصر و در عین حال کاملی درباره وضعیت صنعت پتروشیمی در سالی که گذشت ارایه دهیم به سه نکته می توان اشاره کرد: ۱-خصوصی سازی نادرست:خصوصی سازی در صنعت پتروشیمی در زمان دولت قبل، زنجیره ارزش را در این صنعت از هم گسست و مشکلات فراوانی ایجاد کرد. از یک سو زنجیره تولیدات محصولات پتروشیمی دچار گسست شد و از سوی دیگر قدرت برند پتروشیمی ایران در عرصه بین المللی به شدت تنزل یافت. پیامدهای این خصوصی سازی نادرست همچنان ادامه دارد و همچون بن بستی در سالی که گذشت باز هم گریبان این صنعت را فشرد. اما آنچه مشخص است این است که هیچ راهکاری برای رفع مشکل خصوصی سازی نادرست در صنعت پتروشیمی یافت نشد تا کلاف سردرگم صنعت پتروشیمی همچنان به همان شکل حفظ شود. ۲-پروژه های ناتمام : در زمان دولت گذشته تعداد زیادی پروژه صنعت پتروشیمی کلید خورد اما حجم بالای پروژه ها و تعداد زیاد آنها، در کنار محدودیت منابع مالی و همچنین سو مدیریت در برخی پروژه ها موجب شد بیش از ۶۰ پروژه پتروشیمی ناتمام از دولت گذشته بر جای بماند که اغلب آنها پیشرقتی کمتر از پنجاه درصد دارند و به جز چند پروژه که به تعداد انگشتان یک دست هستند و طی امسال و سال آینده به بهره برداری می رسند، بعید به نظر می رسد سایر پروژه ها با توجه به کمبود منابع مالی، در زمان مقرر به بهره برداری برسند. البته در سالی که گذشت پیشنهادی از سوی مهندس پیوندی معاون مدیرعامل پتروشیمی برای کمک دولت به پروژه های ناتمام از طریق پیش خرید محصولات آنها و همچنین تامین منابع مالی موردنیاز از طریق فاینانس چین مطرح شد که در صورت اجرایی شدن، شاید بتوان امیدی به سرعت گرفتن به پروژه های ناتمام ایجاد کرد. ۳-گلایه های ناتمام : آنچه در سالی که گذشت بسیار پررنگ بود، گلایه های برخی مدیران صنعت نفت و بویژه صنعت پتروشیمی از پیامدهای خصوصی سازی نادرست در صنعت پتروشیمی بود. این گلایه ها در نخستین سالی که دولت جدید روی کار آمده بود تا حدی طبیعی به نظر می رسید، اما اکنون که بیش از هجده ماه از روی کار آمدن دولت جدید سپری شده، تداوم این گلایه ها نه تنها کمکی به رفع مشکل نمی کند، بلکه می تواند نشانه ای از فرافکنی و حتی عدم توانایی مدیران کنونی در رفع مشکلات موجود در صنعت پتروشیمی باشد. صنعت پتروشیمی ایران تنها زمانی می تواند امیدوار به پیشرفت باشد که به جای گلایه های کنونی، در صدد یافتن راهکارهای عملی برای بهبود اوضاع این صنعت باشد. کلاف سردرگم پتروشیمی، نه با گلایه های ناتمام، بلکه با راهکارهای عملی و اجرایی و واقع بینانه رفع خواهد شد و از دست دادن فرصتها بیش از این به سود این صنعت نیست که قرار است در سند چشم انداز بیست ساله که نیمی از آن تاکنون سپری شده، به قطب اول پتروشیمی منطقه تبدیل شود.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۴.۲۳

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۵۷.۲۷

نفت خام اوپک

۵۹.۱۹

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵