کد مطلب: 65650
 
نگاهی به یک عامل غیرمنتظره برای ایجاد تعادل در بازار نفت
سه دلیل تداوم فعالیت شرکت های ورشکسته نفتی
 
کاهش بهای نفت یک اصل محوری است که تحلیل گران در مورد تعادل دوباره بازارهای نفتی به آن پرداخته اند و در پی این اصل شرکت های نفتی مجبور به ورشکستگی هستند. این اصل به نوبه خودش منجر به کاهش تولید می شود و در نهایت تعادل دوباره عرضه و تقاضا در بازار از قیمتهای بالاتر متابعت می کند.
تاریخ انتشار : شنبه ۴ ارديبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۱۵:۵۶
کاهش بهای نفت یک اصل محوری است که تحلیل گران در مورد تعادل دوباره بازارهای نفتی به آن پرداخته اند و در پی این اصل شرکت های نفتی مجبور به ورشکستگی هستند. این اصل به نوبه خودش منجر به کاهش تولید می شود و در نهایت تعادل دوباره عرضه و تقاضا در بازار از قیمتهای بالاتر متابعت می کند. در حال حاضر این روند طولانی تر از آن چیزی است که بسیاری انتظارش را داشتند و به نظر می رسد زمان بیشتری نیز نیاز داشته باشد. برای تعادل بازار این زمان اضافی بوسیله یک عامل غیرمنتظره هدایت می شود "شرکت های ورشکسته نفتی همچنان در حال استخراج هستند".
به گزارش گروه ترجمه نکونیوز، همچنان که بهای نفت کاهش یافته تعداد شرکت های ورشکسته و توقیف شده بزرگ نفتی به سرعت به ده ها مورد افزایش پیدا کرده است. در حقیقت تجزیه و تحلیل اخیر رویترز به زمانی اشاره می کند که شرکت های نفتی ورشکسته می شوند و این مسئله اثر کمی بر تولید نفت داشته است. رویترز از شرکت مگنوم هانتر به عنوان یک مثال ابتدائی از این واقعیت نام می برد.
در دسامبر سال ۲۰۱۴ زمانیکه شرکت مگنوم هانتر در حال ورشکستگی بود با کمک گرفتن از فصل ۱۱ (این فصل در قانون ورشکستگی آمریکا مربوط به مقررات بازسازی است) تلاش می کرد تا جریان گردش نفت خودش را حفظ کند که این تلاش نتیجه داد و تولید نفت و گاز این شرکت بین اواسط سال ۲۰۱۴ و اواخر ۲۰۱۵ تقریباً یک سوم رو به افزایش بود. این شرکت از حمایت دادگاه ورشکستگی استفاده کرد تا طلبکارها را از خودش دور نگه دارند تا زمانیکه استخراجش روند رو به
درحالیکه بازارهای نفتی به آرامی در حال رسیدن به تعادل هستند این روند آهسته تر از آن چیزی است که اغلب سرمایه گذاران انتظارش را دارند و ورشکستگی شرکت های نفتی نمی تواند به تنهائی بازارهای نفتی را دوباره به تعادل برساند. در عوض فرسایش چاههای طبیعی و کمبود سرمایه گذاری جدید، نیروهای محرکی هستند که در طول زمان تولید نفت را کاهش می دهند
رشدی دارد. تقریباً تمام ۳۰۰۰ چاه نفت این شرکت هنوز نفت خام تولید می کنند و این مسئله بخاطر برخی دلایل قابل فهم است.
اول اینکه هزینه های روزانه برای چاه های عملیاتی پائین تر از قیمتهای فعلی بازار است. این کاملاً منطقی است که تا زمانیکه حفر چاه های جدید مقرون به صرفه نیست، بهره برداری از چاه های موجود را حفظ کنیم. چاه هائی که حفاری می شوند بعد از دوسال بهره برداری معمولاً شاهد کاهش قابل توجهی در تولید هستند، بنابراین در نهایت مگنوم هانتر و سایر شرکت های نفتی نیز با چنین مسئله ای مواجه هستند اما دوسال زمان زیادی برای استخراج می تواند باشد.
دوم اینکه، طلبکارها می خواهند از این شرکتها بیشترین سود را بدست بیاورند و حفظ گردش تولید نفت بهترین راه برای انجام این کار در شرایط فعلی است. برای شرکت هائی که مایلند دارائی هایشان را به فروش برسانند، تفاوت قیمت (خرید و فروش) دارائی های نفتی که برای فروش هستند خیلی زیاد است در صورتیکه با توجه به فصل ۱۱ در عوض طلبکارها با ادامه استخراج نفت ارزش فعلی دارائی هایشان را به حداکثر می رسانند. این نفتی هم که انبار شده می تواند به ریسک بزرگ "درآمد آزاد" منجر شود یا می تواند در بازار نقدی به فروش برسد. در هر صورت مگنوم هانتر و سایر تولیدکنندگان ورشکسته در جهت منافع طلبکارها به فعالیت شان ادامه می دهند و متاسفانه این رفتارها در جهت منافع صنعت بزرگ نفت و یا شرکت های بخش انرژی نیستند.
سوم اینکه، مدیران تولیدکنندگان ورشکسته دلایل کمی دارند تا هر کاری به جز حفظ روند تولید نفت خام را انجام دهند. در بازار فعلی انرژی پیدا کردن شغل خیلی سخت است بخصوص برای مدیرانی که از سمت شرکت های ورشکسته می آیند. در نتیجه منطقی است که این مدیران بخواهند اطمینان حاصل کنند که با توجه به فصل ۱۱ همچنان مفید هستند و این بدان معناست که آنها در تلاش هستند تا طلبکارها را متقاعد کنند که شرکت به فعالیتش ادامه بدهد بجای اینکه با توجه به فصل۷ (این فصل مربوط به مقررات تصفیه و انحلال است) شرکت منحل شود. لازم نیست همه شرکت های ورشکسته نفت و گاز دوباره احیا شده و به کارشان ادامه بدهند – بهتر است برخی از این شرکت ها منحل شوند – اما طلبکارها اغلب در زمینه صنعت، دانش و تخصص لازم را ندارند که بتوانند تفاوت بین این دو (شرکت هائی که از ورشکستگی نجات پیدا کرده و شرکت هائی که منحل شده و به فروش می رسند) را تشخیص دهند و از طرف دیگر مدیریت این شرکت ها انگیزه کمی دارند تا بواسطه پیشنهادهای فصل۷ خودشان را بیکار کنند.
درکل، درحالیکه بازارهای نفتی به آرامی در حال رسیدن به تعادل هستند این روند آهسته تر از آن چیزی است که اغلب سرمایه گذاران انتظارش را دارند و ورشکستگی شرکت های نفتی نمی تواند به تنهائی بازارهای نفتی را دوباره به تعادل برساند. در عوض فرسایش چاههای طبیعی و کمبود سرمایه گذاری جدید، نیروهای محرکی هستند که در طول زمان تولید نفت را کاهش می دهند. این نیروها در آینده هم ادامه خواهند داشت اما در حال حاضر سرمایه گذاران فقط باید صبور باشند و از خودشان واکنشی نشان ندهند.
منبع : اویل پرایز
ترجمه : مجتبی خداوردی - نکونیوز
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵