داخلی اقتصاد خبر
 
کد مطلب: 12974
 
ماهاتیر محمد:
تحریم یکجانبه آمریکا و اروپا علیه ایران غیرقانونی است
 
معمار توسعه مالزی اگرچه اذعان و تاکید دارد که تحریم های اقتصادی علیه ایران نادرست و غیرقانونی است اما اعلام می کند مالزی ناچار به تبعیت از این تحریم هاست.
تاریخ انتشار : جمعه ۲ فروردين ۱۳۹۲ ساعت ۱۵:۳۷
ماهاتیر محمد که معمار توسعه مالزی نام گرفته در گفت و گو با شماره نوروزی هفته نامه «تجارت فردا» از اقدامات خود در دوران زعامتش بر مالزی می گوید؛ اینکه چگونه مالزی را در مسیر توسعه و پیشرفت قرار داد.

معمار مالزی نوین نام گرفته و سال هاست که مردم مالزی و کشورهای منطقه از خدمات ارزشمند او بهره می برند. با وجود کهولت سن هنوز هم در سیاست حضور دارد و مشاوره هایش راهگشای بسیاری از امور در مالزی است. ماهاتیر بن محمد از معدود چهره های مالزی است که در عرصه بین المللی کاملاً شناخته شده است و همواره از او به عنوان رهبری مقتدر و باتدبیر یاد میشود که مالزی را در مسیر توسعه قرار داده است. ماهاتیر محمد اکنون در ۸۸سالگی هنوز هم در عرصه سیاست فعال است و به شرکت های اقتصادی چون خودروسازی پروتون مشاوره می دهد. معمار توسعه مالزی اگرچه اذعان و تاکید دارد که تحریم های اقتصادی علیه ایران نادرست و غیرقانونی است اما اعلام می کند مالزی ناچار به تبعیت از این تحریم هاست. محمد در نپذیرفتن توصیه های صندوق بین المللی پول نیز توجیهات خاص خودش را دارد و کمک گرفتن از این نهاد را به معنای سپردن اداره اقتصاد کشور به دست این صندوق می داند. ماهاتیر محمد در گفت وگویی اختصاصی از اقدامات خود در دوران زعامتش بر مالزی می گوید؛ اینکه چگونه مالزی را در مسیر توسعه و پیشرفت قرار داد و چگونه سندی تدوین کرد که بر پایه آن مالزی هفت سال دیگر کشوری توسعه یافته خواهد شد.


ماهاتیر محمد چهره شناخته شده ای است. میخواهم قبل از اینکه وارد گفت وگوی اصلی بشویم خودتان از ماهاتیر محمد بگویید. چهرهای که همگان مالزی مدرن را با نام او می شناسند و او را معمار اصلی توسعه این کشور جنوب شرق آسیا می دانند.
در روز ۲۰ دسامبر سال ۱۹۲۵ در شهر آلورستار در ایالت شمالی کداه مالزی در یک خانواده متوسط متولد شده ام. پدرم در یک مدرسه انگلیسی به تدریس مشغول بود. من پس از اتمام مقاطع تحصیلی مقدماتی به دانشگاه مالایا رفتم و پزشکی خواندم. از زمان پایان اشغال اتحادیه مالایا توسط ژاپن فعالیت های سیاسی من شکل گرفت. پس از چند سال به تدریج با فعالیت هایی که داشتم به یکی از اعضای فعال سازمان ملی مالزی متحد «آمنو» تبدیل شدم. آمنو بزرگترین حزب سیاسی مالزی بود. من همواره به دنبال این بودم که از حقوق مردم مالزی دفاع کنم و به عنوان مثال یکی از اهدافم به رسمیت شناختن زبان مالایی به عنوان زبان رسمی اتحادیه مالایی بود. من در زمان تشکیل کشور مالای در سال ۱۹۵۹ حضور فعالی در سیاست داشتم اما در آن انتخابات که در سال ۱۹۵۹ برگزار شد، نامزد نشدم. کمی بعد به عنوان رهبر حزب انتخاب شدم و با حمایت حزب در سال ۱۹۶۴ وارد مجلس نمایندگان مالزی شدم. بعد از مدتی از حزب اخراج شدم چون کتابی به اسم «معمای مالای» نوشتم که باعث خشم و ناراحتی عبدالرحمن، نخست وزیر وقت مالزی شد. کتاب توسط حزب آمنو توقیف شد و من نیز از حزب اخراج شدم. سال ۱۹۷۰ عبدالرحمن از کار کنار رفت. دو سال بعد از آن من دوباره به حزب بازگشتم و در سال ۱۹۷۳ دوباره وارد مجلس شدم و یک سال بعد هم وارد هیات دولت شدم. در سال ۱۹۷۶ به عنوان معاون نخستوزیر انتخاب شدم و پنج سال بعد در روز ۱۶ جولای ۱۹۸۱ نخست وزیر مالزی شدم.
شما را با اقدامات دوران نخست وزیری تان می شناسند. همین اقدامات بود که شما را پنج دوره نخست وزیر نگه داشت و به عنوان یک فرد موفق چهره کرد. دورانی را که بر صندلی نخست وزیری مالزی نشسته بودید چطور توصیف می کنید؟ چه اقداماتی در آن دوران انجام دادید؟
شاید یکی از موثرترین اقدامات دولت من در آن زمان برای کمک به رشد اقتصادی رونق و توسعه خصوصی سازی بود. ما تصمیم گرفتیم شرکت های بزرگ دولتی از جمله خطوط هوایی، مخابرات و شرکتهای انرژی را به بخش خصوصی واگذار کنیم. از این طریق سرمایه مناسبی برای دولت ایجاد شد و توانستیم شرایط کاری را برای بسیاری از کارمندان بهبود دهیم. توجه ویژهای به زیرساخت ها داشتیم تا بخش خصوصی بتواند در یک فضای آسان و سریع کسب وکار داشته باشد. مثلاً یکی از مهمترین پروژه هایی که در دولت انجام دادیم احداث بزرگراه شمال جنوب بود که از مرزهای تایلند در شمال آغاز شده و تا سنگاپور در جنوب مالزی ادامه داشت. سپس شرکت خودروسازی پروتون را به عنوان خودروساز ملی مالزی تاسیس کردیم. در فاصله سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۶ رشد اقتصادی ما بیش از هشت درصد بود. در آن زمان ما طرح توسع های برای سال ۲۰۲۰ مالزی ارائه کردیم که به عقیده برخی بلندپروازانه بود. بر اساس آن طرح تا سال ۲۰۲۰ مالزی به یک کشور توسعه یافته تبدیل خواهد شد. همچنین ما توانستیم تا حدودی اقتصاد متکی بر کشاورزی و منابع طبیعی مالزی را به اقتصادی متکی بر تولید و صادرات تبدیل کنیم. در فاصله سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ و در عرض یک دوره شش ساله سرانه تولید ناخالص داخلی مالزی بیش از دو برابر شد. ما توانستیم از بحران مالی هم سربلند بیرون بیاییم و اگرچه اقتصادمان در دوران بحران ضربه خورد اما ما به خوبی توانستیم آن را مدیریت کنیم. به نظرم نحوه هدایت کشور در آن شرایط می تواند برای کشورهای دیگر یک مدل و الگو باشد.
چه فرمولی برای تحول اقتصادی مالزی استفاده کردید؟
معتقدم مالزی به دلیل داشتن تنوع قومیت ها کشور خوش شانسی است. این تنوع قومی به رغم داشتن مزایای بسیار معایب و مشکلاتی نیز برای مالزی به همراه داشته است و یافتن راهکار باثبات و موثر برای این مشکلات یکی از اولویت های دولت مالزی از ابتدا تاکنون بوده است به طوری که نخستین نخست وزیر مالزی تلاش کرد با تهیه فرمولی از ایجاد اختلاف بین اقوام مختلف ساکن مالزی شامل هندی، چینی و مالایی جلوگیری کند و کاری کند تا این سه قوم با صلح و آرامش در کنار یکدیگر زندگی کنند. وجود آرامش و ثبات یکی از مهمترین پیش شرط های توسعه هر کشوری به ویژه کشوری با تنوع قومیتی فراوان است و خوشبختانه مالزی در این خصوص تجربه موفقی دارد. می بینیم که اقوام مختلف در مالزی به آرامی و با صلح در کنار یکدیگر زندگی می کنند و در همین حال به جز موارد انگشت شمار ما در مالزی شاهد اعتراض های خیابانی نیستیم. ما تلاش کردیم برای پیشرفت ابتدا مالزی را به کشوری باثبات تبدیل کنیم تا در کنار آن به پیشرفت های اقتصادی و سیاسی دست پیدا کنیم، چون اگر ثبات در یک کشور وجود نداشته باشد دولتمردان آن نمی توانند بر اداره کشور و پیشرفت کشور تمرکز کنند. وجود این ثبات داخلی باعث شد ما بتوانیم به افزایش سطح مبادلات تجاری با دیگر کشورهای منطقه و جهان فکر کنیم و موفقیت های بسیاری در این زمینه کسب کنیم. در همین حال ثبات و آرامش در کشور باعث می شود تا سرمایه گذاران خارجی برای حضور در بخش های مختلف اقتصاد از خود تمایل نشان دهند و این کاری بود که ما کردیم و توانستیم سرمایه گذاران خارجی زیادی را جذب مالزی کنیم.
در جذب سرمایه گذاران خارجی صنعت گردشگری مالزی هم نقش بسزایی داشته، درست است؟
کاملاً اثرگذار است. چون برای توسعه توریسم باید زیرساختهای لازم و پایداری فراهم کرد. مالزی هم اکنون یکی از برترین کشورهای توریستی در جهان است و آمارهای وزارت گردشگری مالزی نشان می دهد در سال گذشته میلادی بیش از ۲۵ میلیون توریست از سراسر جهان به کشور ما سفر کرده اند. مالزی همچنین برای چندمین سال متوالی به عنوان برترین مقصد گردشگری جهان برای مسلمانان انتخاب می شود. به اعتقاد من یکی از مهم ترین دلایل چنین موفقیت هایی در زمینه توریسم وجود آرامش و ثبات در مالزی است. ما تلاش کرده ایم سیاست های خوبی در زمینه توریسم اتخاذ کنیم و همکاری بسیار خوبی در این زمینه با دیگر کشورهای جهان داریم. ایجاد زیرساخت های مناسب و همچنین ایجاد شرایط خوب برای توریستها از جمله موضوعاتی است که در اولویت های ما قرار داشته است. به همین منوال این ثبات و آرامش در فضای کسب وکار مالزی هم دیده می شود. این فضا کاملاً برای جذب سرمایه خارجی آماده است. یکی از کارهای بزرگی که ما انجام دادیم ایجاد شهر مدرن پوتراجایا در نزدیکی کوالالامپور بود که در حال حاضر پایتخت ستادی مالزی به شمار می رود. در همان دوران پای مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک به مالزی باز شد. در دوران آغاز نخست وزیری من، مالزی کشوری کاملاً متکی بر کشاورزی بود و ما می خواستیم به تازگی قدم در راه صنعتی شدن بگذاریم. مالزی اکنون همچنان در حال صنعتی شدن است و ما تلاش می کنیم با تداوم این روند آسایش بیشتر مردم را فراهم کنیم و فرصت های شغلی بیشتری در اختیار آنها قرار دهیم. در کنار این اقدامات دولتمردان مالزی موضوع آموزش را در اولویت کاری خود قرار داده اند و در این راستا هزینه های زیادی می کنند و این هزینه ها هدفی جز فراهم کردن شرایط مناسب برای پیشرفت مردم ندارد. نظام آموزشی مالزی پیشرفت های زیادی داشته و اقبال به دانشگاهها و موسسات آموزش عالی در مالزی بسیار زیاد شده که حتی دانشجویان خارجی زیادی را هم جذب خود کرده است.
یکی از موفقترین و جنجالی ترین اقدامات شما در دوران نخست وزیری تقابل با صندوق بین المللی پول در دوران بحران جنوب شرق آسیا در دهه ۹۰ بود. مالزی با بحران بسیار جدی روبه رو بود اما شما از پذیرش بسته کمک مالی صندوق بین المللی پول و بانک جهانی خودداری کردید و این موضوع تعجب بسیاری از اقتصاددانان را برانگیخت. چه دلیلی برای این کار داشتید؟
در اواخر دهه ۹۰ کشورهای جنوب شرق آسیا از جمله مالزی دچار بحران مالی شدید شدند. در جریان این بحران ارزش رینگیت به شدت سقوط کرد و سرمایه گذاران خارجی به سرعت پا به فرار گذاشتند و مالزی را ترک کردند. در همین حال شاخص سهام سقوطی ۷۵درصدی داشت. ما ابتدا با توصیه برخی نهادهای اقتصادی از جمله صندوق بین المللی پول هزینه های دولتی را کاهش و نرخ بهره را افزایش دادیم اما این امر تنها به بدتر شدن اوضاع اقتصادی مالزی منجر شد. من در سال ۱۹۹۸ این سیاست را تغییر دادم و در مقابل صندوق بین المللی پول و معاونان خودم مقاومت کردم. برخلاف گفته های صندوق بینالمللی پول ما هزینه های دولتی را افزایش دادیم و ارزش رینگیت را با دلار ثابت نگه داشتیم. در پی همین اقدامات بود که مالزی در مقایسه با دیگر کشورهای منطقه سریعتر از بحران خارج شد. اما دلیل ما برای این کار چه بود؟ کمک گرفتن از صندوق بین المللی پول به این معنی است که اجازه اداره اقتصاد کشور را به این صندوق بدهیم و من با این موضوع به شدت مخالف هستم. نکته ای که در آن زمان به آن توجه داشتم این بود که ما در مالزی مشکلاتی داشتیم که برای صندوق بین المللی پول ملموس نبود. به عنوان مثال آنها کاری به مشکلات قومی که ما در مالزی با آن مواجه بودیم، نداشتند و مشکلات دیگری نیز وجود داشت و به همین رو من تصمیم گرفتم از این صندوق کمک نگیرم و کاری کنم تا مالزی روی پای خود بایستد. در آن زمان افراد بسیاری به من گفتند از نسخه های صندوق بین المللی پول برای خروج از بحران استفاده کنم اما من اینطور فکر نمی کردم. من توصیه ها و نسخه های صندوق بین المللی پول را بررسی کردم و متوجه شدم این نسخه ها نه تنها به نفع ما نبودند بلکه اوضاع را بدتر هم می کردند و به همین رو از آن تبعیت نکردم. ما زمان بسیار زیادی صرف و تلاش کردیم تا راهکاری برای خروج از بحران و فائق آمدن بر مشکلات اقتصادی و مالی خود پیدا کنیم. ما با درک عمیق از آنچه در حال رخ دادن بود توانستیم سیستم و متدی برای مشکلات خود پیدا کنیم. وقتی شما بدانید که چه اتفاقی در حال رخ دادن است آنگاه می توانید راه حلی برای آن پیدا کنید. برای برون رفت از بحران مالی مذکور من با بسیاری از اقتصاددانان و تحلیلگران اقتصادی صحبت کردم و نظرات آنها را پرسیدم. در همین حال در آن دوران خودم لازم دانستم تا مطالعات خود در این زمینه ها را افزایش دهم تا بتوانم تصمیمات درستی بگیرم.
خارج شدن از آن بحران بدون هیچ کمکی از نهادهای بین المللی کار دشواری نبود؟
البته در این میان ژاپن نقش مهمی در برون رفت ما از بحران ایفا کرد. ژاپن به عنوان کشور دوست ما در آن زمان مقداری پول به مالزی قرض داد. اگرچه اندازه این کمک خیلی بزرگ نبود اما برای یک کشور درگیر بحران شرایط بسیار خوبی داشت. ژاپن وام خوبی با بهره بسیار پایین ۰.۷ درصد با بازپرداخت ۴۰ساله به مالزی اعطا کرد. این امر به ما کمک بسیار زیادی برای خروج از بحران کرد.
سند چشم انداز توسعه مالزی هم در زمان نخست وزیری شما تدوین شد و همان طور که گفتید خیلی ها اعتقاد دارند این سند بلندپروازانه ترسیم شده است. اکنون هم معتقدید مالزی در سال ۲۰۲۰ یک کشور توسعه یافته خواهد بود؟
ما چشمانداز ۳۰ساله اقتصادی را تهیه و تدوین کردیم. بر اساس آن مقرر شد مالزی تا سال ۲۰۲۰ به جمع کشورهای توسعه یافته جهان وارد شود. اکنون پس از گذشت بیش از ۲۰ سال از آغاز زمان این چشم انداز من نسبت به تحقق آن خوشبین هستم. اطمینان دارم مالزی تا سال ۲۰۲۰ کشوری توسعه یافته و پیشرفته خواهد بود. مشخص کردن اهداف کوتاه مدت و بلندمدت برای هر کشوری اهمیت بالایی دارد. هر کشوری باید برای خود یک برنامه چشمانداز داشته باشد زیرا وقتی چشم انداز وجود دارد اهداف شما مشخص است و به همین رو دسترسی به این اهداف راحت تر خواهد بود. اما به هر حال در زمینه دستیابی به این اهداف مشکلات عدیده ای وجود دارد. من معتقد هستم که مالزی می تواند این کار را انجام دهد و همانطور که می دانید از سال۱۹۹۱ به این سو مالزی رشد اقتصادی خوبی داشته است. تهیه این چشم انداز و اعلام آن همچون کاتالیزوری برای توسعه اقتصادی مالزی عمل کرد و باعث شد متخصصان زیادی در مالزی حضور داشته و این کشور به قطب آموزشی در منطقه تبدیل شود. ما در حال توسعه بسیار خوبی هستیم و همه اینها به خاطر چشم اندازی است که ۲۲ سال پیش آن را تهیه کردیم.
اقدامات خاصی که برای رسیدن به این موفقیتها در دوران نخستوزیری انجام دادید چه بود؟
ما به گونه ای کار می کردیم که گویا همگی کارمند «شرکت مالزی» بودیم و در همین راستا با بخش خصوصی یک تیم تشکیل دادیم. من برای حضور در نمایشگاه های بین المللی با تیمی متشکل از ۱۰۰ تا ۲۰۰ بازرگان از بخش های مختلف اقتصادی شرکت می کردم تا بتوانیم آنچه را که در توان داریم به کشورهای دیگر ارائه کنیم. یکی دیگر از اقدامات ما تشویق و ترغیب بخش خصوصی بود به طور مثال ما در زمینه تولید برق شرکت های خصوصی داشتیم و برق مورد نیاز را از آنها خریداری می کردیم. تلاش ما بر این بود تا به بخش خصوصی فرصت حضور در عرصه های مختلف را بدهیم و در این کار نیز موفق بودیم. ما به فعالان بخش خصوصی اطمینان می دادیم که در به دست آوردن درآمدهای بیشتر به آنها کمک می کنیم. به عنوان رئیس دولت تلاش می کردم تا به بخش خصوصی بگویم دولت دوست آنهاست و آماده است با آنها همکاری نزدیک داشته باشد. دولت باید به بخش خصوصی در حل مشکلاتش کمک کند زیرا دولت می تواند از مالیات های حاصل از بخش خصوصی درآمدهای خوبی کسب کند. وقتی دولت به بخش خصوصی کمک می کند در واقع در حال کمک کردن به خودش است.
به گفته اقتصاددانان مالزی باید برای تبدیل شدن به یک کشور پیشرفته تا سال ۲۰۲۰ رشد اقتصادی حداقل شش درصدی در سال داشته باشد اما طی سال گذشته و جاری رشد تولید ناخالص داخلی این کشور برابر با۴.۵ درصد برآورد شده است. با این نرخ رشد چگونه به توسعه دست مییابید؟
اگر نتوانیم به رشد اقتصادی شش درصدی برسیم شاید از نظر آمار و ارقام نتوانیم به هدف خود دست پیدا کنیم اما اعتقاد من بر این است که معنی یک کشور پیشرفته را خودمان باید تعریف کنیم. نکته مهم این است که مردم به زیربناهای لازم و مناسب دسترسی داشته باشند و این موضوع نه تنها در شهرها بلکه در روستاها نیز باید عملی شود. اگر چنین تصوری از توسعه یافتگی داشته باشیم، می بینیم که هماکنون در کوالالامپور ما به توسع هیافتگی رسیده ایم و باید بر دیگر مناطق کشور تمرکز کنیم.
آیا اقتصاد مالزی همچنان به غرب وابسته است؟
ما در زمینه تجارت دیگر به غرب وابسته نیستیم. غرب در حال زوال است و صادرات ما به کشورهای غربی نمی تواند افزایش داشته باشد. ما متوجه شده ایم بیشتر سرمایه گذاریهای ما از سوی کشورهای شرقی می آید و تجارت ما با کشورهای شرقی نیز در حال افزایش است به طوری که درحال حاضر با چین مبادلات تجاری بسیار خوب و در سطح بالایی داریم. در همین حال تجارت ما با کشورهای عضو آسه آن روند صعودی به خود گرفته است. بنابراین ما نباید توسعه خود را در گرو تجارت با غرب بدانیم و عملکرد خود را با تجارت با غرب بسنجیم. در حال حاضر ذخایر بانک مرکزی مالزی چیزی حدود ۴۲ میلیارد دلار است. این ذخایر در زمان نخست وزیری من برابر با ۳۰ میلیارد دلار بود. پس انداز ما در سطح بسیار خوبی قرار دارد.
یکی از مهمترین شرکتهایی که در دوران نخست وزیری شما تاسیس شد شرکت خودروسازی پروتون بود که موفقیت های زیادی هم کسب کرده و برخی از محصولات آن در ایران نیز طرفداران زیادی داشت. اما اکنون شرکتهای خودروسازی زیادی در مالزی مشغول به تولید و فروش خودرو هستند و این موضوع تاثیر منفی بر عملکرد پروتون گذاشته است. شما یکی از مشاوران این شرکت هستید. در مورد عملکرد آن و صنعت خودروسازی مالزی چه نظری دارید؟
من متوجه شدم ما تنها کشوری هستیم که چنین سیستم تجارت بازی را اجرا می کنیم. خودروهای تولیدی شرکت های مهم جهان به راحتی وارد مالزی می شوند و این در حالی است که قیمت این خودروها به دلیل تولید انبوه در سطوح پایینی قرار دارد، اما محصولات تولیدی شرکت پروتون اینگونه نیست زیرا به تعداد محدود تولید می شود و به همین رو قیمت آنها بالاست. ما در این زمینه نمی توانیم با شرکتهای خودروسازی مهم جهان رقابت کنیم و به همین رو سهم خودروهای شرکت پروتون از ۸۰ درصد به ۲۶ درصد کاهش پیدا کرده است. می بینیم که مردم مالزی دیگر به تولیدات پروتون اعتماد نمی کنند و حتی اگر قیمت این خودروها پایین تر از نمونه های خارجی باشد باز هم آنها این خودروها را نمی خرند، زیرا خودروهای وارداتی از نام و نشان بهتری برخوردار هستند. در این راستا ما باید بر صادرات محصولات پروتون به دیگر کشورها تمرکز کنیم و همین قصد را نیز داریم زیرا بازار داخلی ما بسیار کوچک است.
در بین شاخصهایی چون توریسم مالزی را موفق ترین کشور اسلامی دانستید. به طور کل وضعیت اقتصادی کشورهای اسلامی را چگونه می بینید؟ آیا امید دارید که در سالهای پیشرو و با توجه به پیشرفت اقتصادهای آسیایی کشورهای اسلامی هم رونق اقتصادی دوچندان داشته باشند؟
به اعتقاد من کشورهای اسلامی چندان به بهبود زندگی مردم و توسعه کشور خود توجه ندارند و در این میان وجود دریافت های متفاوت از اسلام تاثیر زیادی داشته است. در بر هه ای از تاریخ، علمای اسلامی تنها بر مطالعات مذهبی تاکید کرده و از مطالعه هر چیز به جز مذهب امتناع می کردند و از مردم نیز چنین می خواستند. به همین رو پیشرفت در دیگر علوم تقریباً متوقف شد و این امر به تضعیف کشورهای مسلمان دامن زد و اگرچه اکنون چنین نیست اما تاثیرات آن بر جای مانده است. در حال حاضر جوامع برای دستیابی به موفقیت و پیشرفت تلاش بسیار زیادی دارند. کشورهایی چون چین و ژاپن را در نظر بگیرید. این کشورها متوجه شدند توانایی مقابله با کشورهای غربی را ندارند و برای این امر باید ظرفیت های خود را افزایش دهند و اکنون می بینیم که این کشورها در تمامی زمینه ها بسیار پیشرفت کرده اند. بنابراین اینکه کشورهای مسلمان نتوانسته اند پیشرفت زیادی داشته باشند به این دلیل است که تمرکز آنها بر توسعه کشورهایشان نیست. وجود آموزشهای لازم و مناسب برای مردم در کشورهای اسلامی برای پیشرفت این کشورها بسیار مهم است. آموزش علوم، سکولار و یا ضددین نیست و با یادگیری علوم ما می توانیم از منافع و اعتقادات خود دفاع کنیم. به اعتقاد من باید در کشورهای مسلمان آموزش بهتری برای مردم وجود داشته باشد و در این میان وجود دولت های خوب که به فکر مردم هستند از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
همان طور که خود می دانید دو، سه سالی است آمریکا و بعداً اتحادیه اروپا برای پیشبرد مقاصد سیاسی خود از ابزار تحریم علیه ایران استفاده می کنند. آیا استفاده از این گزینه برای اهداف سیاسی از نظر شما درست است؟
من همیشه مخالفت های خود را با اعمال تحریم های اقتصادی غرب علیه ایران اعلام کرده ام. در مورد تحریم های یکجانبه آمریکا و اتحادیه اروپا نیز تاکید داشته ام از آنجا که این تحریم ها از سوی سازمان ملل وضع نشده غیرقانونی است. آمریکا تلاش کرده با استفاده از قدرت های اقتصادی و نظامی خود دیگر کشورهای جهان را به پیروی از تحریم های خود مجبور کند و در این میان حتی مالزی نیز تحت فشار قرار گرفته است به طوری که ما نیز چارهای جز پیروی از این تحریم ها نداریم. آمریکا تحت تاثیر اسرائیل بوده و این تحریم ها کار اسرائیل است. به همین رو از بین بردن آنها نیز امری دشوار است. مالزی باید از این تحریم ها پیروی کند زیرا آنها تهدید کرده اند که مناسبات تجاری خود با ما را قطع خواهند کرد، آنها همچنین تهدید کرده اند مبادلات مالی ما را نیز متوقف خواهند کرد و بانک هایمان را تحت فشار قرار خواهند داد. ما تجارت زیادی با آمریکا و اروپا داریم و اگر آنها بانک های ما را ببندند و یا مبادلات مالی ما را متوقف کنند اقتصاد ما به شدت تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. تمامی کشورها مجبور به تبعیت از تحریمها هستند.


Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵