کد مطلب: 36257
 
بخش دوم گفت و گوی تفصیلی نکونیوز با مهندس پیوندی:
پتروشیمی قدرت و انگیزه جبران عقب ماندگی ها را دارد
بخش ملی و فراشرکتی صنعت پتروشیمی را احیا می کنیم
 
گفت و گوی تفصیلی نکونیوز با مهندس محمد حسن پیوندی معاون مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی همزمان با نخستین سالگرد بازگشت او به شرکت ملی صنایع پتروشیمی به عنوان معاون مهندی شعری مقدم در دفتر کار او انجام شد. مهندس پیوندی در بخش نخست این گفت و گو که پیش از این در نکونیوز منتشر شده، برای نخستین بار از بازگشت مدیریت سهام عدالت پتروشیمی های واگذار شده به شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران خبر داد و از پیشنهاد جدید شرکت ملی صنایع پتروشیمی به دولت برای تکمیل پروژه های نیمه تمام پتروشیمی خبرداد.
تاریخ انتشار : شنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۳ ساعت ۱۹:۳۲
گفت و گوی تفصیلی نکونیوز با مهندس محمد حسن پیوندی معاون مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی همزمان با نخستین سالگرد بازگشت او به شرکت ملی صنایع پتروشیمی به عنوان معاون مهندی شعری مقدم در دفتر کار او انجام شد. مهندس پیوندی در بخش نخست این گفت و گو که پیش از این در نکونیوز منتشر شده، برای نخستین بار از بازگشت مدیریت سهام عدالت پتروشیمی های واگذار شده به شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران خبر داد و از پیشنهاد جدید شرکت ملی صنایع پتروشیمی به دولت برای تکمیل پروژه های نیمه تمام پتروشیمی که تعداد آنها بیش از ۷۰ پروژه تخمین زده می شود که تنها ۱۵ مورد از آنها پیشرفتی بیش از ۶۰ درصد دارند سخن گفت. بر مبنای این پیشنهاد، صندوق توسعه ملی ۵ تا ۱۰ میلیارد دلار از طریق شرکت ملی صنایع پتروشیمی دراختیار طرحها قرار می دهد و پتروشیمی این میزان را در مقابل وثیقه گرفتن محصولات
صنعت پتروشیمی یک صنعت بین المللی است و امروز توسعه کشورها و توسعه سایر صنایع و بهداشت و رشد اجتماعی و اقتصادی و درآمد سرانه کشورها به آن وابسته است. به همین دلیل به راحتی نتوانستند آن را تحریم کنند، چون به آن وابسته اند. از همان روز اول توافق ژنو هم که گفتند تحریم این صنعت لغو شد به این دلیل بود که نمی توانند آن را تحریم کنند
پروژه هایی که پیشرفت ۶۰ درصدی داشته اند در اختیار این طرحها قرار می دهد و آن را مدیریت می کند. این پیشنهاد در جلسه ای توسط مهندس پیوندی به مهندس جهانگیری معاون اول رییس جمهور ارائه شده است. مهندس پیوندی همچنین در این گفت و گو از برنامه ای برای افزایش ۵ برابری ظرفیت تولید متانول کشور تا ۲۵ میلیون تن در سال خبر داد. گفت و گوی نکونیوز با مهندس پیوندی به آنجا رسید که با توجه به پروژه های نیمه تمامی که مدیریت اغلب آنها پس از واگذاریها با پتروشیمی نیست و همچنین برنامه پتروشیمی برای سوق دادن مجتمع های جدید به سمت تولید متانول، آیا دخالت پتروشیمی در این چرخه با توجه به نقش حداقلی NPC در پروژه های جدید امکانپذیر است و اگر امکانپذیر است آیا این امر به معنای دخالت در بخش خصوصی نیست؟ بخش دوم و پایانی گفت و گوی تفصیلی نکونیوز با مهندس پیوندی را می خوانید.
آنچه که شما به عنوان ایفای نقش فراشرکتی توسط شرکت ملی صنایع پتروشیمی در مورد مجتمع های نیمه تمام از آن یاد می کنید بیم این را نمی دهد که نقش دولت در صنعت پتروشیمی دوباره پررنگ شود؟
ببینید قانون بیش از ۲۰ درصد اجازه نمی دهد، تا همین جا هم قانون می گوید دولت مجاز است نه مکلف. در واقع ما در توسعه صنعت پتروشیمی یک مشکل داریم و آن بخش ملی آن است. ما چرا باید در بخش پتروشیمی از عربستان عقب باشیم، در حالی که عربستان هیچ گاه امکاناتی که ما در اختیار داریم را ندارد؟ عربستان کجا امکانات ساخت داخل و امکانات مهندسی و نیروی انسانی ایرانی را دارد؟ تمام امکاناتش مصنوعی و وابسته به دیگران است. خوراک بیشتری هم در مورد خوراک های سبک ندارد. هرچه خوراک برای تولید فرآورده های پتروشیمی دارد گاز مایع است. ضمن اینکه حجم گازی هم که دارد قابل مقایسه با ما نیست. ما به شدت از عربستان عقب افتاده ایم. صنعت پتروشیمی با صنعت پالایشگاه متفاوت است چرا که کل خروجی پالایشگاه سوخت است. من همیشه گفته ام ۵ درصد هیدروکربن کشور( از نفت سفید تا اتان، متان و...) بیشتر وارد صنعت پتروشیمی نمی شود اما ۴۰ تا ۵۰ میلیون تن کالا را تولید می کند. خروجی کل پالایشگاه های کشور سوخت است و این سوخت بعد از ورود به چرخه احتراق تنها ۵۰ درصدش ریکاور می شود. بقیه اش به هدر می رود. یعنی کربن آن به گاز کربنیک و هیدروژن آن هم تبدیل به بخارآب می شود. ولی کربن و هیدروژن در پتروشیمی تبدیل به کالا می شود. این نقش ملی و جهانی صنعت پتروشیمی است.
آقای مهندس
چیزی حدود 40 سال از عمر پتروشیمی بندرامام می گذرد و آن چه که در این مجتمع ارزشمند است، خوراک، نیروی انسانی و جایگاه آن در کنار دریاست و نیز اسکله های خیلی خوب. ولی متاسفانه دستگاه ها فرسوده است. یکی از ایده های ما این است که بندر امام باید نوسازی شود
شما با این کار روند اشتباه خصوصی سازی در گذشته را ادامه نمی دهید؟

خود خصوصی سازی ذاتا کار درستی است. از سوی دیگر ما نباید خودمان را از مسئولیت هایمان کنار بکشیم. ما در این زمینه معتقدیم صنعت پتروشیمی فراتر از پالایشگاه و درآمدزایی برای دولت است. گاهی شما می گویید که که من به عنوان یک مجموعه برای دولت در آمد ایجاد می کنم که این درآمد صرف آموزش و پرورش و جاهای دیگر می شود.اما صنعت پتروشیمی یک صنعت بین المللی است و امروز توسعه کشورها و توسعه سایر صنایع و بهداشت و رشد اجتماعی و اقتصادی و درآمد سرانه کشورها به آن وابسته است. به همین دلیل به راحتی نتوانستند آن را تحریم کنند، چون به آن وابسته اند. از همان روز اول توافق ژنو هم که گفتند تحریم این صنعت لغو شد به این دلیل بود که نمی توانند آن را تحریم کنند. شما توجه کنید که اگر نفت خام را از ما نخرند از کشورهای دیگر خاورمیانه می خرند. ولی همین حدود ۱۳ میلیون تن محصولات پتروشیمی که از ایران صادر می شود آن سوی مرزها کارخانه هایی به آن نیاز دارند. آلترناتیو این محصولات را ندارند. اگر نخرند باید پنج سال صبر کنند تا سرمایه گذاری انجام شود و محصول جایگزین تولید شود. بنابراین این که می گویم شرکت ملی صنایع پتروشیمی نقش فراشرکتی دارد به همین دلیل است. این هم که الان افسوس گذشته را بخوریم دردی را از ما دوا نمی کند. این که خوشحال باشیم که دیگر خصوصی سازی در این صنعت انجام می شود و کسی کاری به ما ندارد و سراغ ما نمی آید هم همان فرار از مسوولیت است. تلاش این است که آن بخش فراشرکتی و ملی این صنعت را احیا کنیم که در این زمینه خود آقای وزیر هم گفتند که ما می خواهیم ۲۰ میلیارد را به ۴۰ میلیارد درآمد افزایش بدهیم.
با توجه به اینکه شرکت ملی صنایع پتروشیمی، نمایندگی سهام عدالت را دوباره به دست آورده، آیا نظام نامه ای را برای حضورتان در این بخش تدوین کرده اید؟
این کار هنوز انجام نشده است ولی باید قطعا صورت بگیرد. وقتی متخصصین صنعت پتروشیمی در هیات مدیره شرکت های واگذار شده، حداقل در نمایندگی های
روی یوتیلیتی ها تمرکز کردیم مثل یوتیلیتی های فجر و مبین. بخش مدیریت کنترل تولید این موارد را تحت پوشش قرار داده است. در مورد طرح های آینده هم به جمع بندی رسیده ایم که باید برای 25 میلیون تن متانول فکری کرد. از سوی دیگر بر روی دانش فنی تولید پروپیلن کار کردیم
سهام عدالت حضور داشته باشند قطعا تصمیمات منطقی تری می گیرند. یکی از مسائلی که برای بنده حائز اهمیت است پتروشیمی بندر امام است که اساسا عامل توسعه صنعت پتروشیمی کشور است. یعنی منابع مالی این صنعت از بندر امام تامین می شود. اینکه در دولت هشتم با حضور آقای زنگنه و آقای نعمت زاده در کنار هم صنعت پتروشیمی اوج گرفت، نشان از فکر باز و توانمندیهای ایشان بود. منابع مالی را به علاوه پتانسیل فاینانس بین المللی را هم داشتند. ولی اساس کار گاز مایع بندر امام است که از همان ابتدا که ژاپنی ها آن فضا را طراحی کردند یک اعتبار برای توسعه صنعت پتروشیمی کشور بود. شما اگر می خواهید فاینانس بین المللی بگیرید باید به اعتبار درآمد و در نتیجه توان عرضه محصول صادراتی و تولید ارز باشد. یک میلیون تن گاز مایع بندر امام همان اعتبار لازم بود. چیزی حدود ۴۰ سال از عمر این مجموعه می گذرد و آن چه که در این مجتمع ارزشمند است، خوراک، نیروی انسانی و جایگاه آن در کنار دریاست و نیز اسکله های خیلی خوب. ولی متاسفانه دستگاه ها فرسوده است. یکی از ایده های ما این است که بندر امام باید نوسازی شود. کما اینکه ما NF سوم بندر امام را بر اساس اینکه تولید نفت خام در دولت هشتم به ۵ میلیون تن خواهد رسید طراحی کردیم. گرچه خود ما هم می دانستیم شاید امکان پذیر نباشد، ولی اصرار کردیم. به این دلیل که اصل منبع درآمدی ما گاز مایع است و این NF ها هستند که می توانند بلافاصله پس از ورود NGL از مناطق نفت خیز به بندر امام گاز مایع را جدا کنند. من خدمت آقای نعمت زاده عرض کردم که این ان اف ها فرسوده است و اگر هر کدام از اینها از مدار خارج شد ما از دو طرف ضربه می خوریم. یکی اینکه باید NGL را در بیابان های اهواز بسوزانیم و دیگر اینکه گاز مایع را در پتروشیمی از دست می دهیم و درآمدمان از دست می رود. اکنون همان NF سوم به کمک بندر امام آمده است. به همین دلیل تکنولوژی های قدیمی را در واحدهای پلیمری باید نوسازی کنیم و تکنولوژی های جدید با راندمان بالا را جایگزین کنیم. اگر حتی یک آدم غیرحرفه ای هم وارد بندر امام شود نگران می شود چون
توسعه بزرگ بدون فاینانس خارجی امکان پذیر نیست. به هر حال پتروشیمی به 70 درصد منابع خارجی نیاز دارد. بنیه بخش خصوصی حتی برای تامین 30 درصد هم با مشکل مواجه است. چون بخش خصوصی نگاه خودش را دارد یعنی نگاه تجاری
پتروشیمی بندرامام مثل یک ارگ کهنه است یعنی هیبت ارگ را دارد ولی فرسوده است. پس باید NF ها بازسازی و نوسازی شوند و انجام این خواست را از مدیریت هلدینگ خلیج فارس انتظار داریم.

پس اینگونه که از صحبتهای جنابعالی استنباط می شود راهکار شما برای اصلاح روند خصوصی سازی حضور ۲۰ درصدی و قانونی و حمایت حداکثری شرکت ملی صنایع پتروشیمی از بخش خصوصی است؟
بله و تلاشمان در جهت نوسازی صنعت موجود و تزریق تجربیات است. از سوی دیگر تلاشمان برای تامین خوراک صنعت پتروشیمی و اجرای پروژه های خوراک رسانی است.
مهمترین اقداماتی که شرکت ملی صنایع پتروشیمی در یک سال اخیر انجام داده چه بوده است؟ همچنین چه نگاهی به سرمایه گذاری خارجی داشته اید؟
همانطور که قبلا هم توضیح داده ام، برای بهبود وضعیت روی پروژه های آینده کار کردیم چون آنجا یک مقداری دستمان بازتر بوده است. در شرکت ها قطعا چندان حضور فیزیکی نداشته ایم به جز در بخش هایی که به نحوی به مسائل ملی مربوط بوده است مثل پدافند غیر عامل و اچ اس ای. البته اسکله ها به عنوان یک اهرم نظارتی و کنترلی همچنان در اختیار دولت است. از طرفی کارهای عمده ای در بخش تولید انجام دادیم و جلسات متعددی را برای رفع موانع تولید داشتیم. یکی از موانع تولید هم توقف های ناخواسته است. ما روی یوتیلیتی ها تمرکز کردیم مثل یوتیلیتی های فجر و مبین. بخش مدیریت کنترل تولید این موارد را تحت پوشش قرار داده است. در مورد طرح های آینده هم به جمع بندی رسیده ایم که باید برای ۲۵ میلیون تن متانول فکری کرد. از سوی دیگر بر روی دانش فنی تولید پروپیلن کار کردیم. تصویر روشنی از صنعت پتروشیمی به دولت و مجلس ارائه کردیم، از جمله اولویت بندی همان ۶۰ تا ۷۰ پروژه نیمه تمام مانده. اما ما با مجلس هم خیلی کار داریم. مجلس در این زمینه می تواند کمک رسان باشد. همین صحبت ها را با نمایندگان
باید به نتایج مذاکرات هسته ای امیدوار بود. به هر حال کشور مصمم است و مطمئن باشید اگر این اتفاق بیافتد صنعت پتروشیمی قدرت و انگیزه جبران عقب ماندگی را دارد، چرا که انگیزه در این صنعت بالاست و مواد اولیه، زیر ساخت، نیروی مهندسی که الان بیکار است و انگیزه را دارد و پتانسیل مورد نیاز در تمام جبهه ها وجود دارد
مجلس در کمیسیون های مربوطه داشتیم و الان به قانون نیاز داریم، چرا که این مسائل بدون حضور قانون عملی نیست.
در طرحی که دولت به عنوان خروج غیر تورمی از رکود ارائه کرده است بخشی از وظایف شرکت ملی صنایع پتروشیمی به ویژه بخش ساماندهی آن را در اختیار وزارت صنعت، معدن و تجارت قرار داده است. توضیحی در این مورد ارایه می کنید؟
به این شکل نیست. چون دو شرکت توسعه ای ایمیدرو و ایدرو وجود دارند، شرکت ملی صنایع پتروشیمی را هم در کنار آنها قرار داده اند ولی اینکه وظایف را به وزارت صنعت، معدن و تجارت بدهند، خیر درست نیست.
پس آن بخشی که محول شده چه بوده است؟
صرفا تنظیم اساس نامه های آن هاست، که گفته اند باید شبیه به هم باشد.
شما با این موضوع مشکلی ندارید؟
ما از این منظر نگاه می کنیم که چون در قانون بودجه اسم شرکت های ایمیدرو و ایدرو به عنوان شرکت های توسعه ای آمده است پتروشیمی را هم در کنار آنها دیده اند.
نمی خواهید به نحوی آن را اصلاح کنید تا وزارت نفت اساسنامه آن را تدوین کند؟
قطعا نظر ما بر این است.
این موضوع صنعت پتروشیمی را با چالش روبه رو نمی کند؟
اگر شرکت ملی صنایع پتروشیمی رابط بین صنعت پتروشیمی و وزارت نفت نباشد به مشکل بر می خوریم چون خوراک در اختیار دولت است. ولی مدیریت تولید شرکت ملی صنایع پتروشیمی باید متولی تنظیم کننده آن باشد.
برای جذب فاینانس خارجی غیر از چینی ها برنامه ای دارید؟
توسعه بزرگ بدون فاینانس خارجی امکان پذیر نیست. به هر حال پتروشیمی به ۷۰ درصد منابع خارجی نیاز دارد. بنیه بخش خصوصی حتی برای تامین ۳۰ درصد هم با مشکل مواجه است. چون بخش خصوصی نگاه خودش را دارد یعنی نگاه تجاری، در مورد همین ۷ شرکت متانول توصیه من درگذشته این بود که به جای موازی کاری به صورت سری باید عمل می کردند. یعنی یک پروژه را تا ۷۰ درصد پیش ببرند و بعد سراغ پروژه بعدی بروند.
چشم انداز تولید پروپیلن را مثبت می بینید؟
بله ولی همه چیز تابع منابع مالی خارجی است.
ولی به نظر می رسد امکان جذب این فاینانس وجود ندارد؟
باید به نتایج مذاکرات هسته ای امیدوار بود. به هر حال کشور مصمم است و مطمئن باشید اگر این اتفاق بیافتد صنعت پتروشیمی قدرت و انگیزه جبران عقب ماندگی را دارد، چرا که انگیزه در این صنعت بالاست و مواد اولیه، زیر ساخت، نیروی مهندسی که الان بیکار است و انگیزه را دارد و پتانسیل مورد نیاز در تمام جبهه ها وجود دارد.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۴.۲۳

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۵۷.۲۷

نفت خام اوپک

۵۹.۱۹

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵