کد مطلب: 63545
 
معاون فناوری و امور بین‌الملل پژوهشگاه صنعت نفت در گفت و گو با "نکونیوز":
بند اصلی قراردادهای IPC، انتقال فناوری است
 
"هدف‌گذاری‌ ما، افزایش ۱۱ درصدی ضریب برداشت از میادین نفتی است. این فاصله زیاد بین ضریب برداشت فعلی با میزان هدف‌گذاری شده، به دلیل فاصله فناورانه کشور در حوزه ازدیاد برداشت است." این بخشی از سخنان امیرعباس حسینی، معاون فناوری و امور بین الملل و جانشین رییس پژوهشگاه صنعت نفت، در یکی از همایش‌هایی است که در رابطه با میادین نفتی، بحث ازدیاد برداشت و ارایه تیپ جدید قراردادهای نفتی، بیان شده است.
تاریخ انتشار : شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۴ ساعت ۱۲:۳۶
"هدف‌گذاری‌ ما، افزایش ۱۱ درصدی ضریب برداشت از میادین نفتی است. این فاصله زیاد بین ضریب برداشت فعلی با میزان هدف‌گذاری شده، به دلیل فاصله فناورانه کشور در حوزه ازدیاد برداشت است."
این بخشی از سخنان امیرعباس حسینی، معاون فناوری و امور بین الملل و جانشین رییس پژوهشگاه صنعت نفت، در یکی از همایش‌هایی است که در رابطه با میادین نفتی، بحث ازدیاد برداشت و ارایه تیپ جدید قراردادهای نفتی، بیان شده است.
پژوهشگاه صنعت نفت از جمله ارگان‌هایی است که در تلاش است تا به عنوان یک راهبرد اساسی در این حوزه فعالیت کند و با توجه به این که در حال حاضر، ضریب ازدیاد برداشت از مخازن کشور ۲۴ درصد و هدف‌گذاری پژوهشگاه برای افزایش ضریب برداشت میادین از ۲۴ درصد فعلی به ۳۵ درصد است، می‌توان چنین گفت که با این میزان برداشت، ۴۵۰ میلیون بشکه نفت در مخازن باقی می‌ماند که اگر نتوان فناوری‌های مربوط به ازدیاد برداشت را توسعه داد، این مخازن در نیمه دوم عمر خود با کاهش تولید و در نهایت مرگ مخزن مواجه خواهند شد. هم از این روست که در بخش انتقال فناوری، پژوهشگاه همراه و همگام وزارت نفت، تلاش دارد تا در قراردادهای جدید، این مهم را به منصه ظهور برساند.
گفت و گوی کوتاه "نکونیوز" با امیرعباس حسینی، معاون فناوری و امور بین الملل و جانشین رییس پژوهشگاه صنعت نفت را می‌خوانیم.
***********************************************
به عنوان پرسش نخست، آقای مهندس! بحث انتقال فناوری که امروز یکی از مباحث بحث‌برانگیز IPC تلقی می‌شود، چگونه در مدل جدید قراردادهای نفتی در نظر گرفته شده است؟
بر اساس مدل جدید قراردادهای نفتی، قرار است که بند اصلی این قراردادها، همان انتقال فناوری باشد. بحثی مهم که کمک می‌کند تا تجارب قبلی را بهتر به انجام برسانیم. موضوع انتقال فناوری بحثی بسیار ظریف و حیاتی است که هم در ابلاغیه دولت در بند ۴ مصوبه و هم در پیوست تکنولوژی قراردادهای IPC به این موضوع بسیار تاکید شده و در مجموعه وزارت نفت هم در حال حاضر، روی این مساله بسیار کار شده و می‌شود. چون همانطور که می‌دانید شاید کلیدی‌ترین موضوع در قراردادهای جدید نفتی ایران، موضوع انتقال فناوری و جذب آن در داخل کشور است.
اما انتقادی که در این زمینه مطرح می‌شود، آن است که قراردادهای جدید در واقع سپردن کل ثروت کشور به شرکت های خارجی است که ....
نه چنین نیست، همانطور که عرض کردم این مدل جدید است. چیزی که ما در موضوع انتقال فناوری، داریم روی آن به عنوان پیوست فناوری قراردادهای IPC کار می‌کنیم، کاملاً جدید است و بسیار سعی شده که اشکالات قراردادهای قبلی در آن کم شود.
همان طور که می‌دانید ما دو روش در انتقال فناوری داریم. یکی انتقال دانش فنی یا همان انتقال تکنولوژی و دیگری انتقال چرایی دانش. الگویی که در این قراردادها دیده می شود، الگوی عمیقی است و امیدواریم در "پیوست" بتوانیم به مدلی برسیم که جذب فناوری در طول مدت این قراردادها به شکلی اتفاق بیفتد که هم اشکال قراردادهای قبل را نداشته باشد و هم پایداری این جذب، برای پایدار کردن صنعت نفت ایران، اشکالات قراردادهای قبلی با مدل‌های مختلفی که بوده را رفع کند.
یکی از دغدغه‌های آقای وزیر در خصوص این قراردادها، آن بوده که شرکت‌های ایرانی در کنار شرکت‌های خارجی باشند. یکی از انتقادهایی که به این مقوله می‌شود، آن است که شرکت‌های داخلی توانایی همراهی با شرکت‌های خارجی را ندارند. شما به عنوان یک متخصص که با شرکت های داخلی در ارتباط هستید، تصور می‌کنید شرکت‌های داخلی می‌توانند خود را با خارجی‌ها وفق دهند؟
آقای وزیر در کنفرانس تهران هم بر این نکته اشاره داشتند که هدف از قرارداد IPC، تشکیل شرکت های E&P ایرانی است یعنی شرکت‌های اکتشاف و توسعه (تولید). هرچند بر این نکته نیز صراحت داشتند که در حال حاضر در ایران چنین شرکت هایی نداریم.
ولی آن چه که در مدل جدید قرارداد بر آن تاکید شده، همکاری مشترک در قالب شراکت است برای این که E&P های ایرانی شکل بگیرد و در طول مدت معینی که در قرارداد بطور ویژه به آن اشاره شده (و در بودجه سالانه باید دیده شود)، این ظرفیت سازی در شرکت ایرانی ایجاد می شود که نهایتاً به یک شرکت E&P ایرانی تبدیل شود. یعنی با وجود این که ظرفیت پیمانکاران عمومی ما خیلی بالاست ولی آن چه که در حال حاضر، هدف گذاری شده این نیست که ما GC یا EPC داشته باشیم، بلکه پیمانکاران EPC ما باید خودشان را ارتقا دهند و تبدیل به E&P شوند.
چیزی که مهم است، آن است که الگوی این تبدیل یا روش این اتفاق، در وزارت نفت تهیه شده و در حال حاضر، تیمی از متخصصین و مشاوران در حال کارکردن روی آن هستند. امیدواریم که این الگو به همراه ابلاغیه ای که وزیر محترم نفت برای شیوه‌نامه تشکیل و ارتقای شرکت‌های ایرانی به شرکت‌های E&P صادر کردند، کمک کند که در پیوست قرارداد IPC و در دوره‌ای که انشاءالله شرکت‌ها در ایران حاضر خواهند شد، این مدل‌ها را ارایه کنیم و با آنها به توافق نهایی برسیم.
آیا شما در شرکت های ایرانی اراده تبدیل شدن به شرکت‌های E&P را می بینید؟
اصلاً روح قرارداد IPC این کار را ایجاب و الزام می کند و نظر وزارت نفت هم این است و مصوبه دولت هم تاکید می کند که باید چنین شرکت ها و ظرفیت هایی در کشور ایجاد شود. در غیر این صورت، روح قرارداد خدشه دار می شود.
اگر ارتقای شرکت‌ها کند صورت گیرد یا اساساً در برخی شرکت‌ها، انجام نپذیرد، فرجام کار چه خواهد بود؟
وزیر نفت شیوه‌نامه‌ای برای ارزیابی شرکت ها و ارتقای آنها به شرکت های E&P ابلاغ کرده است. بنابراین این کار در خارج از فضای قراردادهای IPC باید انجام شود و هم اکنون نیز در حال اجرا است. تیمی از متخصصین هم مبانی دستیابی و در واقع تعریفی از E&P را ارایه می دهند که با آن، شرکت های داخلی را ارزیابی کنند. شرکت های ما خیلی هم از فضای E&P دور نیستند، آنچه که باید اتفاق بیفتد این است که مفاهیم شرکت های پیشرو دنیا در موضوع اکتشاف و توسعه، ‌بر شرکت‌هایی که ما به عنوان EPC و بعضاً GC داریم یا به آنها اطلاق می کنیم، تطبیق داده شود و خود را ارتقا دهند. ما قرار نیست چیزی را خلق کنیم، بلکه باید از ظرفیت‌های داخل کشور، استفاده کنیم و آن را ارتقا دهیم. وزیر محترم نفت هم در کنفرانس تهران بر این نکته تأکید کردند.
آیا بازه زمانی مشخصی برای این که شرکت های ایرانی تبدیل به شرکت های E&P شوند، در نظر گرفته شده است؟
بله. هم در پیوست تکنولوژی قرارداد و هم در وزارت نفت برای این موضوع، الزاماتی تدوین شده و در واقع، قرارداد به این موضوع فوق‌العاده توجه دارد. اصولاً آن‌چه که به عنوان بخش تحقیق و توسعه به نظر می‌رسد، آن است که دغدغه قراردادهای جدید نفتی، انتقال و توسعه فناوری و ارتقای شرکت های ایرانی است.
گفت و گو : سهیلا زمانی
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۴۶.۷۱

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۴۴.۲۳

نفت خام اوپک

۴۶.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۲.۸۶

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۱۲

فولاد- دلار/تن

۳۱۲.۵

سنگ آهن- دلار/تن

۶۳.۲۱

مس- دلار/پوند

۲.۷