کد مطلب: 77544
 
نگاهی به اثرات بازگشت شل به ایران
تحکیم برجام، تسریع IPC
 
انعقاد تفاهمنامه همکاری با شرکت شل برای میادین غرب کارون، اگرچه هنوز به مرحله قرارداد نرسیده، اما آن را می توان کاتالیزوری برای گذر از شرایط سخت کنونی برای وزارت نفت و دولت ارزیابی کرد.
تاریخ انتشار : شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۰۸:۵۶
انعقاد تفاهمنامه همکاری با شرکت شل برای میادین غرب کارون، اگرچه هنوز به مرحله قرارداد نرسیده، اما آن را می توان کاتالیزوری برای گذر از شرایط سخت کنونی برای وزارت نفت و دولت ارزیابی کرد. به گزارش نکونیوز، پس از انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رییس جمهور جدید آمریکا، بسیاری با یادآوری سخنان او در دوران تبلیغات انتخاباتی که از پاره کردن برجام حکایت داشت، او را خطری بالقوه برای برجام یا همان برنامه جامع اقدام مشترک ایران و کشورهای مقابل در جهت توقف فعالیتهای های هسته ای و لغو تحریمها ارزیابی کردند. البته او پس از آنکه به ریاست جمهوری رسید، به جای پاره کردن برجام، از عبارت تجدیدنظر در برجام استفاده کرد که تا حدی موجب تعدیل نظرات او شد. اما مدت کوتاهی که گذشت،
تفاهمنامه شرکت ملی نفت ایران و شل، درست در شرایطی امضا شد که نگرانی های سرمایه گذاران خارجی برای بازگشت به ایران با مواضع اخیر آمریکا و احتمال پاسخ متقابل ایران شدت گرفته بود و به همین دلیل بازگشت شل به ایران را در شرایط کنونی، حتی در مقطع امضای تفاهمنامه که با حضور سفیر انگلیس در تهران امضا شد، می توان نقطه مثبتی ارزیابی کرد که از دو جنبه قابل تامل است
با تمدید ده ساله تحریم های موسوم به داماتو در سنا و مجلس نمایندگان آمریکا، آن هم پیش از پایان دوره ریاست جمهوری باراک اوباما، نگرانی ها درباره سرنوشت برجام و به تبع آن مهمترین تبلور برجام یعنی IPC یا همان قراردادهای نفتی افزایش یافت. البته طرفهای درگیر در توافق هسته ای و بویژه اتحادیه اروپا اعلام کردند که برجام توافقی دو جانبه نیست که یک طرف بتواند آن را نقض کند و به دلیل آنکه در شورای امنیت سازمان ملل در قالب قطعنامه به ثبت رسیده، نمی توان به راحتی آن را دور زد. اما با این وجود قدرت آمریکا در عرصه سیاسی – اقتصادی از یک سو و ایجاد برخی شبهات از سوی منتقدان دولت در ایران از سویی دیگر، خطر فراری دادن سرمایه گذاران خارجی را افزایش می دهد. در چنین شرایطی قراردادهای نفتی جدید بیش از سایر حوزه های تاثیر می پذیرند چراکه از همان زمان که برجام نهایی شد، مهمترین نقطه ثقل و بزرگترین خروجی برجام در قراردادهای نفتی تبلور یافته بود که مهمترین نمود اجرایی برجام در جذب سرمایه گذاری خارجی و به تبع آن توسعه سرمایه گذاری، اشتغال و رونق اقتصادی محسوب می شد. تفاهمنامه شرکت ملی نفت ایران و شل، درست در شرایطی امضا شد که نگرانی های سرمایه گذاران خارجی برای بازگشت به ایران با مواضع اخیر آمریکا و احتمال پاسخ متقابل ایران شدت گرفته بود و به همین دلیل بازگشت شل به ایران را در شرایط کنونی، حتی در مقطع امضای تفاهمنامه که با حضور سفیر انگلیس در تهران امضا شد، می توان نقطه مثبتی ارزیابی کرد که از دو جنبه قابل تامل است. نخست اینکه نمود بارزی از نگرش اروپا به برجام و سرمایه گذاری در ایران محسوب می شود و می تواند عاملی برای عدم توجه سایر کشورهای طرف قرارداد با ایران در برجام به مواضع آمریکا ارزیابی شود و از این جهت نقش مهمی در تحکیم برجام در حوزه سرمایه گذاری ایفا خواهد کرد. دوم اینکه امضای تفاهمنامه با شل می تواند به معنای تسریع در روند اجرایی شدن قراردادهای جدید نفتی باشد که طی ماههای گذشته انتقاداتی مبنی بر طولانی شدن روند انعقاد و اجرایی شدن قراردادهای جدید مطرح شده بود. هرچند نمی توان نقش برخی منتقدان سیاسی داخلی و مانع تراشی های آنان را در عدم تسریع در اجرایی شدن قراردادهای IPC نادیده گرفت اما با این وجود امضای تفاهمنامه همکاری باشل در مهمترین میادین نفت و گاز اولویت دار ایران، در بهترین مقطع زمانی صورت گرفت تا هم نشانه تحکیم برجام باشد و هم نمادی از تسریع در اجرایی شدن IPC.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۴.۲۳

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۵۷.۲۷

نفت خام اوپک

۵۹.۱۹

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵