کد مطلب: 74773
 
گزارش بلومبرگ از موانع حضور شرکت‌های غربی در ایران
چینی‌ها و رویاهای نفتی ایران
 
بلومبرگ در گزارشی به قلم مارک چامپیون رابطه ایران را با کشورهای غربی و چین در حوزه انرژی بررسی کرده و می‌نویسد ایران برای تحقق رویاهای خود به چینی‌ها متوسل می‌شود، چرا که تلاش‌ها ایران برای نردیکی به شرکت‌های غربی با مانعی به نام سیاست‌های آمریکا روبرو شده است.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۰۱
بلومبرگ در گزارشی به قلم مارک چامپیون رابطه ایران را با کشورهای غربی و چین در حوزه انرژی بررسی کرده و می‌نویسد ایران برای تحقق رویاهای خود به چینی‌ها متوسل می‌شود، چرا که تلاش‌ها ایران برای نردیکی به شرکت‌های غربی با مانعی به نام سیاست‌های آمریکا روبرو شده است.
به گزارش نکونیوز، در مرز ایران و عراق، اتاق کنترلی که بر میدان نفتی آزادگان نظارت می‌کند پُر از چینی‌ها است و در مرکز تهران، صدها چینی ظهرها از دفتر شرکت مخابراتی هوآوی بیرون می‌آیند. چینی‌ها بسیار زیادی در حال حاضر در ایران مشغول فعالیت هستند و برخی بر این عقیده‌اند که تعداد آن‌ها از مجموع سایر خارجی‌های فعال در ایران بیشتر است.
ایران برای توسعه بخش نفت و گاز خود به سرمایه خارجی نیاز دارد. این سرمایه‌ها را ایران از کجا می‌خواهد تأمین کند؟ بعد از لغو تحریم‌ها، حضور شرکت‌های غربی در ایران افزایش می‌یابد یا این‌که همچنان بازار ایران، عرصه تاخت و تاز چینی‌ها خواهد بود؟ این سوالاتی است که این روزها زیاد پرسیده می‌شود و نویسنده بلومبرگ نیز سعی می‌کند به آن‌ها پاسخ دهد.
مارک چامپیون می‌گوید یک دهه تحریم باعث شده است تا چین بزرگ‌ترین شریک سرمایه‌گذاری و تجارت خارجی ایران باشد. اکنون که محدودیت‌ها رسماً رفع شده‌اند ایران قصد
به دلیل تقویم انتخاباتی، احتمالاً ۱۸ ماه با زمانی که شرکت‌های بزرگ غربی بخواهند در صنعت نفت ایران سرمایه‌گذاری کنند فاصله داشته باشیم و این بدان معناست که چینی‌ها دست بالا را در ایران دارند.
دارد وابستگی خود به چین را کاهش دهد اما با مقاومت تندروها و تحریم‌های باقی‌مانده از طرف آمریکا روبرو شده است.
سرمایه‌گذاران غربی برای حضور در بازار ایران بسیار کُند عمل کرده‌اند. این امر بخصوص در بخش انرژی که فشارها برای افزایش تولید بسیار است، دیده می‌شود. بانک‌های غربی هنوز برای معامله با ایران، از ترس نقض تحریم‌های غیرهسته‌ای آمریکا، مردد هستند و این بدان معناست که شرکت‌های غربی نمی‌توانند تأمین مالی پروژه‌ها را در ایران انجام دهند.
چین در دوره تحریم‌ها، در حالی که سایر کشورها شرکت‌هایشان را مجبور به ترک ایران کردند، حضور خود را در ایران گسترش داد. در سال ۲۰۱۴، حجم تجارت چین و ایران، ۵ برابر تجارت ایران و اتحادیه اروپا بوده است. نمودار زیر حجم تجارات ایران و اتحادیه اروپا را با حجم تجارت ایران و چین مقایسه می‌کند.

رابطه ایران و چین در بخش انرژی بسیار پیچیده بوده است. شرکت CNPCI چین در سال ۲۰۱۰ توسعه میدان نفتی آزادگان را در دست گرفت. چینی‌ها کار را خوب آغاز کردند ولی سپس بخصوص در آزادگان جنوبی، سرعت کار چینی‌ها کاهش یافت. بعد از روی کار آمدن دولت روحانی، انتقادها نسبت به نحوه عمل شرکت CNPCI در آزادگان افزایش یافت و در سال ۲۰۱۴، میدان نفتی آزادگان جنوبی از دست چینی‌ها گرفته شد.
میدان آزادگان با عراق مشترک است و عراق در حاضر حدوداً ۲۰۰ هزار بشکه در روز از این میدان نفت تولید می‌کند. در حالی که تولید نفت ایران از آزادگان جنوبی و شمالی در حدود ۱۲۵ هزار بشکه در روز است.
با این حال، در ادامه سخت‌گیری نسبت به چینی‌ها کاهش یافت و اعلام شد مذاکرات با شرکت‌های چینی برای توسعه فاز دوم میادین آزادگان شمالی و میدان یادآوران آغاز شده است.
در هر صورت نویسنده بلومبرگ معتقد است که ایران برای تحقق رویاهای نفتی خود گزینه‌های زیادی پیش رو ندارد و به این دلیل به چینی‌ها متوسل می‌شود. چهار ماه پیش شرکت چینی در میدان آزادگان شمالی توانست به تولید ۷۵ هزار بشکه در روز دست یابد.
به دلیل تقویم انتخاباتی، احتمالاً ۱۸ ماه با زمانی که شرکت‌های بزرگ غربی بخواهند در صنعت نفت ایران سرمایه‌گذاری کنند فاصله داشته باشیم و این بدان معناست که چینی‌ها دست بالا را در ایران دارند.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵