کد مطلب: 104025
 
پرسش مرگ و زندگی تولید نفت برای شرکت های بزرگ
پایان دوران سرمایه گذاری های کوتاه مدت در نفت
 
زمانی که از "بن ون بردن" مدیرعامل رویال داچ شل درباره نگرانی سرمایه گذاران و دو راهی بقای شرکت یا بقای کره زمین پرسش شد وی بر این امر تاکید کرد که تغییرات اقلیمی یک چالش مهم است که صنعت نفت در سالهای آینده با آن روبروست. وی سپس با اشاره به مزایای انرژی برای میلیونها انسان در جهان افزود این امر در بیشتر اوقات مسئله مرگ و زندگی است.
تاریخ انتشار : دوشنبه ۴ تير ۱۳۹۷ ساعت ۱۶:۲۲
زمانی که از "بن ون بردن" مدیرعامل رویال داچ شل درباره نگرانی سرمایه گذاران و دو راهی بقای شرکت یا بقای کره زمین پرسش شد وی بر این امر تاکید کرد که تغییرات اقلیمی یک چالش مهم است که صنعت نفت در سالهای آینده با آن روبروست. وی سپس با اشاره به مزایای انرژی برای میلیونها انسان در جهان افزود این امر در بیشتر اوقات مسئله مرگ و زندگی است.
به گزارش نکونیوز، این سخن متوجه صنعت نفتی است که تنها مدتی از یک رکود طولانی مدت رهایی یافته است و به گفته برخی این بخش انرژی با چالشی تیره و مشکل روبروست، این امر سرمایه گذاری بر روی نفت را همزمان با افزایش نگرانی های اقلیمی تحت تاثیر خود قرار می دهد که می تواند افزایش تقاضا تا سال ۲۰۲۰ را به همراه داشته باشد. این پرسشی است که صنعت انرژی را به خود مشغول کرده تا درباره نفت تصمیم بگیرد که شامل آینده غول هایی چون رویال داچ شل هم می شود.
فشار سرمایه گذاران و احتیاج به رفع هزینه های سنگین با توجه به کاهش شدید قیمت نفت در سال ۲۰۱۴، باعث شد تا صنعت نفت سرمایه گذاریهای جدید را که به شکل پروژه های سنگین اکتشافی در قطب بود متوقف کند. در نیمه دوم این دهه گسترش سرمایه در بخش نفت و گاز با کاهش ۵۰ درصدی در هرماه روبرو شده است و براساس گزارش یک شرکت مشاوره نروژی این میزان بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ از ۸۷۵ میلیارد دلار به ۴۴۳ میلیارد دلار رسیده است. درعین حال بخشی از توسعه میادین نفتی کاهش یافت که همزمان با کاهش سرمایه گذاری های کوتاه مدت بود.
این روند در حالی رخ می دهند که خودروهای برقی تهدیدی بزرگ را برای سلطه نفت به دنبال داشتند. مدیر شل می گوید این شرکت در حال انتقال به سوی سیستم انرژی کربن ضعیف است و دیگر یک شرکت نفتی – گازی نیست. این بیانیه ای است که چند سال پیش غیرقابل تصور بود. اما کاهش هزینه ها و نگرانی از تغییرات اقلیمی باعث شده بسیاری از بخش ها نگران حسابگری نادرست در صنعت نفت شوند. این نگرانی وجود دارد که سرمایه گذاران به پروژه های نفتی و گازی پشت کنند تا در بخش انرژی تجدید پذیر و خودروهای برقی روی بیاورند که نتیجه آن می تواند کاهش رکود قیمت و افزایش نرخ نفت باشد که برای اقتصاد جهانی مسئله ساز خواهد شد. کاهش قیمت ها در چهارسال اخیر بر نرخ نفت خام تاثیر گذاشته است. سرمایه گذاری بر نفت شیل آمریکا درحالی رشد داشته که دیگر شرکت های جهان در پی تعدیل پروژه های کوتاه مدت خود هستند. این موضوع به معنی آن است که این شکاف پرنخواهد شد. تخمین زده شده که تقاضای نفت بسیار گسترده افزایش خواهد داشت. برخی کارشناسان می گویند این امر پیش از سال ۲۰۲۳ اتفاق می افتد. برخی معتقدند این امر تا سال ۲۰۷۰ رخ نخواهد داد. کمبود توافق در این باره یک خطر است و گروه های نفتی برخلاف نظرشان با مخالفت و با رویکرد پیچیده ای از سوی سرمایه گذاران روبرو شدند. این درحالی است که تقاضای نفت درکشورهای دارای اقتصاد نوظهور آسیایی و آفریقایی افزایش یافته است. این بی ثباتی، تصمیم گیری درباره پروژه های ۲۰ تا ۲۵ ساله را مشکل ساز می کند.
رکود هزینه ها باعث شده تا برخی پروژه های فراساحلی در آمریکا متوقف شوند. درحالیکه دیگر پروژه ها نیز کوچکتر شدند. آن پروژه ها، پایه ای برای حضورساده تر ذخایر در زمان تقاضای اضافه بازارها بودند. اگر چنین چیزی وجود نداشته باشد برخی نگرانند یک عقبگرد در کشورهای مصرف کننده رخ دهد. مقامات کشور هند که پیش بینی شده بیشترین رشد تقاضای نفت را در سالهای آینده خواهد داشت، امسال پس از رسیدن قیمت نفت به مرز بشکه ای ۸۰ دلار نگران شدند. درهمین زمان منطقه یورو تحت فشار باید قیمت را افزایش دهد. برای شرکت های بزرگ انرژی و کشورهای تولید کننده نفت که وابسته به درآمد میادین نفتی هستند، ترس از رشد بالای تقاضا را بیشتر کرده است.از سال ۲۰۱۴ هرسال میانگین تقاضا افزایش داشته و به بشکه ای ۱.۷ میلیون در روز رسید که دوبرابر میانگین نفت در زمان رسیدن قیمتش به بشکه ای ۱۰۰ دلار بود که برای بسیاری نگران کننده بود. بسیاری معتقدند این روند از سوی سرمایه گذاران رانده می شود و مدیران سرمایه گذار به طور قابل توجهی درباره تاثیر مالی گرمایش زمین و سیاست های محدود کننده آن بیمناک اند. بنابراین شرکت های نفتی از پروژه های طولانی تر از ده سال ، که استاندارد صنعت نفتی است اجتناب می کنند. در مقابل آنها بر افزایش برگشت سرمایه و سهامداران تمرکز می کنند که شامل تغییر کاربری به انرژی تجدید پذیر است. اما این استراتژی برای چارچوب گسترده بازار نفت در جهان خطرهایی را به همراه دارد. سرمایه گذاران اغلب خواستار آن هستند که هزینه های برنامه های نفتی مهم، بیش از سطح ضرر باشد که بازگشت خوب سرمایه را به همراه ندارد.
سقوط قیمت نفت در سال ۲۰۱۴ این رویکرد را تقویت کرد. پس از کاهش ۴۰ درصدی استخراج جهانی نفت درسال ۲۰۱۶-۲۰۱۴ تولید بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ ۳.۵ درصد افزایش خواهد داشت. دراین بین عواملی چون عقب نشینی روسیه و اوپک درباره تولید نفت و سقوط اقتصادی ونزوئلا باعث تقویت تقاضا شده است. تصمیم دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در خروج از توافق برجام و اعمال تحریم علیه ایران آخرین دست انداز برسر قیمت نفت بود . برخی از دلالان بزرگ نفتی نسبت به این امر مطمئن نیستند که نگه داشتن بازار برای سرمایه گذاریهای کوتاه مدت مناسب باشد.

دیوید شپرد
ترجمه : فاطمه مهتدی/نکونیوز
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵