کد مطلب: 106267
 
از شیرین آن روزها تا مشترکات تلخ این روزها
به احترام آبادان و مسجدسلیمان کلاه از سر برداریم
 
صرفا اشتراکات محلی، فرهنگی و بویژه گذشته پرافتخار آبادان و مسجدسلیمان به عنوان اولین شرکت شهرها در ایران نیست که نام این دو را در کنار هم قرار می دهد. بلکه محرومیتهایی که پس از دوران پرافتخار، نصیب این دو شهر شد و ساکنانش را با دشواری های فراوانی مواجه ساخته، عامل دیگری برای اشتراک تلخ این دو شهر است. دو شهری که این روزها کمتر با روزهای پرافتخار گذشته فاصله دارند.
تاریخ انتشار : جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۳۲
صرفا اشتراکات محلی، فرهنگی و بویژه گذشته پرافتخار آبادان و مسجدسلیمان به عنوان اولین شرکت شهرها در ایران نیست که نام این دو را در کنار هم قرار می دهد. بلکه محرومیتهایی که پس از دوران پرافتخار، نصیب این دو شهر شد و ساکنانش را با دشواری های فراوانی مواجه ساخته، عامل دیگری برای اشتراک تلخ این دو شهر است. دو شهری که این روزها کمتر با روزهای پرافتخار گذشته فاصله دارند.
به گزارش نکونیوز، نزدیک به ۱۱۰ سال پیش که نفت در دامنه کوههای زاگرس فوران کرد اولین شرکت شهر بر اساس اقتصاد تک پایه ،به نام مسجدسلیمان و با عنوان اختصاری و بین المللی MIS شکل گرفت ، اولین شرکت شهرها که در کل دنیا شهرهای نوبنیاد و مدرن و حول محور صنعت هستند با تنوع اجتماعی و هویت شهری غیرمستقل و تضاد خرده فرهنگها که در نهایت همه در یک راستا قرار می گیرند شکل می گیرند .مسجدسلیمان هم از این قاعده مستثنی نبود. در ابتدا بختیاریها و در کل خوزستانیها در آنجا اسکان یافتند و شاغل شدند و پس از چند سال که آبادان دومین شرکت شهر بخاطر احداث پالایشگاه عظیم و غول آسایش شکل گرفت باز اکثرا همین اقوام خوزستانی و همچنین از سایر مناطق کشور استارت اولیه کار و اسکان در آنجا و در کنار انگلیسی ها را زدند و در اندک زمان این دو شهر به مهم ترین و اشتغال پذیرترین شهرهای ایران تبدیل شدند و لحظه به لحظه خود را از سایر شهرهای کشور متمایز کردند و به عنوان شهرهای پیشرفته و مدرن به دنیا معرفی شدند. مسجدسلیمان معروف شد به پاریس کوچولو و آبادان هم عروس خاورمیانه و شدند دروازه ورود تکنولوژیهای نوین به ایران. اولین امکانات رفاهی، درمانی، تفریحی و ورزشی و .... از جمله اولین فرودگاه مسافربری و بیمارستان مجهز کشور، نخستین کارخانه تولید برق در ایران و خاورمیانه، اولین تصفیه خانه آب، اولین پیست دوچرخه سواری، استخرشنا، کلوپ تفریحی، زمین های رسمی فوتبال و گلف و دهها اولین دیگر در مسجدسلیمان و آبادان راه افتاد و سریعا برای همه به بهره برداری رسید و خلاصه تبدیل به شهرهای بسیار شاد و بانشاطی شدند که گرمای جنوب در برابر کار و تفریح در آن شهرها به حساب نمی آمد.
مسجدسلیمان و آبادان هر
این دو شرکت شهر که سالیان سال منافع بسیاری را برای کل کشور به ارمغان آوردند جفاست که به این راحتی فراموش شوند و اینچنین ساکنین این دو شهر درگیر مشکلات و مصائب مختلف باشند، ما همیشه خوش استقبال و بد بدرقه بوده ایم و در مورد این دو ابر شهر سابق هم این سنت غلط را حفظ کردیم
روز پرتوان تر از روز قبل مرکز فعالیت صنعت و اقتصاد جامعه بودند و به قول این روزها عابر بانک کشور و محل انتفاع کل مردم ایران بودند. آبادان تا زمان جنگ تحمیلی بی وقفه در مسیر پیشرفت و توسعه و نوآوریهای مختلف بود ولی مسجدسلیمان از اواخر دهه ۴۰ با انتقال مدیریت شرکت نفت به اهواز و با پایین آمدن تولید نفت آن در دهه ۵۰ رو به افول گذاشت ولی این افول خیلی محسوس نبود. جنگ که شروع شد آبادان مستقیم با آن درگیر شد ولی مسجدسلیمان به کل رها شد دقیقا مانند یک شرکت که در مسیر ورشکستگی قرار می گیرد؛ دوران هشت ساله دفاع مقدس نه تنها راه توسعه و پیشرفت آبادان و مسجدسلیمان را بطور کامل مسدود کرد بلکه باعث عقبگرد آنها هم شد. پس از جنگ، آبادان بخاطر وجود پالایشگاه و پتروشیمی و ... نه مثل قبل از جنگ ولی لنگان لنگان به فعالیت خود ادامه داد هر چندکه هیچگاه تا به امروز حتی به نزدیکیهای آن شوکت و جلال نرسید. اما قصه MIS از آبادان خیلی تلخ تر بود. اقداماتی پس از جنگ برای احیا این شرکت شهر انجام شد ولی به نتیجه مطلوب نرسید و همین امر شهر را هر روز به مرگ تدریجی نزدیک و نزدیک تر کرد و می کند. اشتغال جای خود را به بیکاری مفرط داد. بی انگیزه گی و یاس و ناامیدی جایگزین شادی و نشاط و تحرک اجتماعی شد ، آمار خودکشی در MIS به بالاترین درجه خود و رتبه اول کشور رسید و آبادان هم که روزگاری مثل مسجدسلیمان مردان و زنان بزرگی را در زمینه های مختلف فرهنگی، سیاسی، هنری و ورزشی به جامعه معرفی کرده ، دردش کمتر از مسجدسلیمان نیست؛ فقط آبادان ظاهر بهتری دارد.
این دو شرکت شهر که سالیان سال منافع بسیاری را برای کل کشور به ارمغان آوردند جفاست که به این راحتی فراموش شوند و اینچنین ساکنین این دو شهر درگیر مشکلات و مصائب مختلف باشند، ما همیشه خوش استقبال و بد بدرقه بوده ایم و در مورد این دو ابر شهر سابق هم این سنت غلط را حفظ کردیم و چه زیبا و بجا آن استثمارگران و اجنبی ها در کنار چاه شماره۷ MIS که بیشترین تولید و بهره برداری را در زمان خودش در دنیا داشت این جمله را حک کردند و در لوحی به تاریخ سپردند که نوشته شده بود : " این شیر چاه شماره ۷ مسجدسلیمان است کسانی که از منافع ناشی از حجم تولید این چاه اطلاع دارند لازم است هنگام عبور از مقابل آن به پاس احترام کلاه از سر بردارند ."
این جمله نشان از قدرشناسی است که در فرهنگ ایرانی - اسلامی ما به آن تاکید فراوان شده، پس باید به احترام آبادان و مسجدسلیمان که دهه ها اقتصاد ما را تضمین کردند کلاه از سر برداریم ولی این روزها حتی دریغ از گوشه چشمی ! حق شهرهای صنعتی با این همه خدمات ارزنده این نیست که نوجوان و جوان این مناطق امروزه بخاطر فقر و بدبختی و نبود کار و مشکلات حاد مالی دست به خودکشی به عنوان آخرین راه حل بزند ، فراموش نکنیم مسجد سلیمان و آبادان و اهواز و امثالهم اگر منافع کشور را تامین کردند ولی ساکنانشان تاوان مصائب حاصله از نشر بوی گاز و آلودگی نفت و مشکلات اینچنینی را دادند و این بی توجهی یک معامله یکطرفه و ناعادلانه با آنان است که متاسفانه مسئولان وزارت نفت متهم شماره ۱ آن محسوب می شوند. آبادان و مسجدسلیمان هنوز این توان و ظرفیت را دارند که منافع ملی و اقتصادی و حتی گردشگری کشور را تا حد مطلوبی تامین کنند پس اندک توجه به مسائل فرهنگی معیشتی رفاهی و صنعت نفت، می تواند این شهرها را در رسیدن به این مهم یاری کند . پس بشتابیم چرا که خیلی زود دیر می شود .
علی بدیع - روزنامه نگار
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵