کد مطلب: 101703
 
حجم پررنگ وعده ها در کنفرانس های خبری نمایشگاه نفت
نمایشگاه نفت تهران و عادتی که ترک نمی شود
 
با گذشت دو روز از آغاز بیست و سومین نمایشگاه بین المللی نفت تهران، آنچه در کنفرانس های خبری پرشمار مدیران نفتی بیشتر به چشم می خورد، وعده های پرشمار است؛ عادتی که سالهاست در نمایشگاه نفت تکرار می شود و منحصر به مدیران این دولت و آن دولت نیست.
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۷ ساعت ۱۸:۴۳
با گذشت دو روز از آغاز بیست و سومین نمایشگاه بین المللی نفت تهران، آنچه در کنفرانس های خبری پرشمار مدیران نفتی بیشتر به چشم می خورد، وعده های پرشمار است؛ عادتی که سالهاست در نمایشگاه نفت تکرار می شود و منحصر به مدیران این دولت و آن دولت نیست.
به گزارش نکونیوز، از سخنرانی وزیر نفت در افتتاحیه نمایشگاه تا کنفرانس های خبری دیروز و امروز، نقطه اشتراک سخنرانی ها، وعده بود. از وعده انعقاد قراردادهای جدید نفتی گرفته تا اجرای پروژه های مختلف در حوزه های گوناگون. این درحالیست که مروری بر وعده های مطرح شده در نمایشگاههای گذشته، عموما در موعد مقرر عملیاتی نشده است.
به عنوان یک نمونه جدید، وعده انعقاد قراردادهای جدید نفتی که در نمایشگاه سال گذشته مطرح شد و پس از آن بارها و بارها تکرار شد، سرانجام به انعقاد سه قرارداد منجر شد درحالیکه سخن از انعقاد ده قرارداد تا پایان سال گذشته بود. حال، معاون شرکت ملی نفت در کنفرانس خبری امروز خود از انعقاد ۶ قرارداد تا پایان شهریور امسال خبر می دهد و این یعنی، وعده ای که برای انعقاد ۱۰ قرارداد نفتی تا پایان سال گذشته باید عملی می شد، تا پایان شهریور امسال هم عملی نخواهد شد.
اگر کمی به عقب برگردیم، از این دست وعده ها، در زمان دولت قبل و دولتهای قبل بسیارند. از وعده های متوالی برای افتتاح فازهای جدید میدان گازی پارس جنوبی گرفته تا وعده افتتاح فاز اول پالایشگاه ستاره خلیج فارس که از یک دهه پیش قرار بود ظرف مدت سه تا چهار سال افتتاح شود.
همه این نمونه ها، نشانه روشنی از غلبه وعده بر عمل، در بین مدیران کشور از جمله در حوزه نفت است. وعده هایی که هر سال مطرح می شود و کمتر مورد پیگیری و پرسش قرار می گیرد و سال بعد، دوباره به شیوه ای دیگر و بیانی تازه تر و گاه متفاوت تر تکرار می شود. جالب اینجاست که این وعده ها گاه برای دوره های زمانی طولانی مطرح می شود که قطعا خبری از آن دولت یا آن مدیر در آن جایگاه نیست. به عنوان مثال مسوولی، در نمایشگاه نفت سال ۸۸ از افزایش سهم ایران در بازارهای جهانی گاز به ۱۵ درصد ظرف ده سال خبر داده بود یا مسولی دیگر در نمایشگاه نفت سال ۸۷ از توافقایران و عمان برای میدان گازی کیش خبر داده بود که همان زمان فراموش شد. یا در سال ۸۷ اعلام شد بانک توسعه صنعت نفت باید هر چه سریعتر تشکیل شود که از آن "باید" ده سال سپری شده است. سال ۸۹ وعده بزرگ خودکفایی در تولید فراورده های نفتی از سال ۹۰ داده شد! اما هنوز هم با گذشت ۸ سال از آن وعده، خودکفا نشده ایم! از امضای تفاهمنامه های متعدد در تمام نمایشگاههای نفت هم می گذریم که باید بررسی کرد و دید چه تعداد از این تفاهمنامه ها، نه به مرحله اجرا، که حتی به قرارداد رسیده است؟ قطعا آمار بسیار پایینی خواهد بود.
اینها نمونه هایی گذرا بود تا به این نکته برسیم که آیا وقت ترک عادت مزمن و طولانی و پایان وعده ها فرا نرسیده است؟ وقت آن نرسیده که مسوولان امر به جای وعده دادن، دستاوردهای واقعی خود را بشمارند یا موانع تحقق وعده ها را بررسی کنند؟ ای کاش مسوولان، خودداری از وعده دادن را آغاز کنند و به جای آن، یا صرفا دستاوردهایشان را تشریح کنند یا موانع عملی نشدن وعده ها را اگر هم بیان نمی کنند لااقل بررسی کنند.

Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵